De krant antwoordt

Het is wel verfrissend omook eens het verwijt te krijgen dat er te weinig kwetsende spotprenten in de krant hebben gestaan. En wel omdat van de krant op die manier een symbolische stellingname wordt verwacht in het zeer hevige politieke debat over de vraag waar de grenzen liggen bij tekeningen over de islam. Maar ook omdat de tekeningen zélf inmiddels zo veel besproken zijn dat de lezer recht heeft op een afdrukvan allemaal. Doen we dat niet, dan is de krant angstig, 'deftig', slappe knieën, 'neus in de wind' etc. Ik vind het tweede argument van de lezer sterker. Je kunt inderdaad argumenteren dat de krant, gezien de opgelopen temperatuur van het debat nu alle Deense spotprenten moet afdrukken. En toch ben ik daar ook nu nietvoor. Zowel in ons hoofdartikel van 6 februari als in de 'Krant antwoordt' rubriek van 2 februari hebben we gezegd dat we spot in religieuze kwesties niet uit de weg gaan. Maar we hebben geen behoefte om actie te voeren op de nieuwspagina's. Terughoudendheid in religieuze kwesties houd ik sowieso voor wijsheid. Voor een krant die historisch weinig affiniteit heeft met religie, is het verstandig zich eerder met eigen heilige huisjes bezig te houden, dan met die van een ander. Zeker als het om religieuze minderheidsgroepen gaat. Behalve met objectiviteit heeft dat te maken met het streven naar evenwicht dat ik graag verbind aan deze krant.

In de beginselen van de krant staat: 'De vrijheidsgedachte die wij voorstaan, verdraagt zich niet met geloof in enig dogma, aanvaardt niet bij voorbaat enig gezag.' Die vrijheid nemen we onder meer op de opiniepagina, de plek voor (subjectieve) commentaren, ingezonden stukken en tekeningen. Daar komen we trouwens ook regelmatig terecht bij (of over) de rand van wat sommige lezers voor gepast houden. Vaak leg ik in deze rubriek uit dat wie deze krant leest het risico loopt soms gekwetst te worden. Dat is nu eenmaal het gevolg van die vrijheid. De krant gunt ieder z'n geloof, maar claimt de vrijheid dat voor bijgeloof te houden.

Het is intussen niet voor niks dat de prenten juist op de website van het Kamerlid Wilders te vinden zijn. Dat is ook een probleem van actie voeren: je kunt je bondgenoten niet uitkiezen. Ik vind niet dat de informatieplicht de krant ook tot escalatie verplicht.

De krant wil van dag tot dag vrij kunnen beoordelen wat verstandig is om te doen of te laten in deze kwestie. Ik sluit daarbij niet uit dat we meer zullen citeren uit de Deense cartoonserie. Maar dat gebeurt dan in de context van het dagelijkse nieuws of de achtergronden daarvan. Op onze opinie- en nieuwspagina's was deafgelopen dagen veel te lezen. De krant heeft duidelijk stelling genomen. Ook tekenaars hebben zich uitgesproken. Op die manier voldoet de krant aan z'n plicht.

Nieuwe kwesties: lezerschrijft@nrc.nl