Een leven in dienst van de prins

Ze was 'de juffrouw' op Soestdijk. 'De juffrouw vraagt of de hond uitgelaten kan worden.' Vanaf 1945 reed Kokkie Gilles, secretaresse van prins Bernhard, dagelijks met haar auto van haar huis in Soest naar zijn kleine kantoor op Soestdijk. Ze dronk witte wijn met hem om twaalf uur 's middags bij de lunch. En als hij in de zomer met zijn gezin naar het buitenverblijf in het Italiaanse Porte Ercole ging, ging ze mee en logeerde in haar eigen bungalow.

Kokkie Gilles was de grootste vertrouweling van prins Bernhard. Hij noemde haar Kokkie, zij noemde hem Pappie. Ze adviseerde hem in al zijn privé-zaken: over de correspondentie met zijn minnaressen, de aanwezigheid van gebedsgenezeres Greet Hofmans op het paleis en de nasleep van de Lockheed-affaire. En ze behoedde hem voor overhaaste beslissingen.

Ze dacht zoals de prins dacht, maar ging zelden met hem op zakenreis. In het interview dat de Volkskrant na de dood van prins Bernhard op 14 december 2004 publiceerde, zei hij over haar: 'Juffrouw Gilles die al vijftig jaar bij mij is en heel veel goede adviezen geeft.' In de loop der jaren ontwikkelde zij zich van secretaresse tot persoonlijk assistent. Haar contact met Juliana was zakelijk.

Kokkie Gilles brak haar studie aan de Economische Hogeschool in Rotterdam af toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak. Ze werkte korte tijd bij Philips in Eindhoven en diende tijdens de bezetting als koerierster in het verzet. Aan het einde van de oorlog ontmoette Bernhard haar en nam haar in dienst. Ze was mooi en charmant. Ze had humor en ze was weg van de tomeloze energie en de veerkracht van de prins. Dat hij na de Lockheed-affaire zijn eigen fouten inzag en zijn leven weer opnam, bewonderde zij zeer.

Kort na de oorlog kreeg Gilles tijdens een rit in een Jeep een ernstig ongeluk. Ze werd uit de auto geslingerd en naar eigen zeggen 'aan elkaar genaaid' door een Canadese chirurg in een militair hospitaal. Prinses Armgard, de moeder van prins Bernhard, nam Gilles twee maanden in huis in haar verblijf in Bonn om te herstellen.

Álles was voor Bernhard. Gilles was niet alleen loyaal naar haar werkgever, ze stelde haar leven in dienst van hem. En hij accepteerde dat. Haar trouw werd beloond met het Erekruis in de Huisorde van Oranje. Ze trouwde niet en onderhield alleen contact met de vrienden en bekenden van Bernhard. Tot 2002 was ze dagelijks op Soestdijk. Bernhards overlijden, op 2 december 2004, heeft zij niet kunnen verwerken. Het leven was ineens voorbij.