Briljant poppenspel Duda Paiva mist regie

De Braziliaan Eduardo de Paiva Souza, die sinds tien jaar in Nederland woont, is danser, maar zijn hart ligt bij de poppen. Hij combineert dans en poppenspel, aanvankelijk samen met poppenmaakster- en speelster Ulrike Quade in bijvoorbeeld de prachtige voorstelling Two Old Ladies, maar sinds een kleine twee jaar alleen. Zijn eerste solovoorstelling Angel leverde hem internationale bekendheid én prijzen op.

Met de carrière van Duda Paiva (zoals hij genoemd wordt) gaat het dus goed. Maar dan komt er altijd die tweede voorstelling. En die valt tegen. In Morgenster is hij weer die briljante, betoverende poppenspeler, maar regie en dramaturgie hebben hem volkomen in de steek gelaten.

De voorstelling zou moeten gaan over de oorsprong van het kwaad. Er hangen dan ook verfrommelde lichaamsdelen aan haken, als karkassen bij een slachterij. Uit een van die verwrongen vleesmassa's peutert Duda Paiva de duivel tevoorschijn en dat wordt zijn partner in crime. Danser Duda steekt zijn benen door twee gaten in het onderlijf van de duivel. Als een twee-eenheid doen ze hun balletoefeningen en dansen ze één keer ontroerend samen. Het is levensecht en soms grappig, maar het verhaal komt niet op gang. Pop en danser brabbelen veel zonder actie en de duivel is de onschuld zelve. Duda Paiva trekt alle stemregisters open, maar Morgenster krijgt maar geen goede dynamiek.

Bij gebrek aan vorm en inhoud stopt regisseur en schrijver Paul Selwyn Norton de voorstelling vol met flauwe grappen over seks en nietszeggende kalenderwijsheden. Om angst en maatschappelijke betrokkenheid te suggereren wordt op de achtergrond een videootje afgespeeld met wat protesten en oorlogsbeelden. Doodzonde dat zoveel speltalent en zoveel creativiteit zo weinig gevaar opleveren.

Duda Paiva: Morgenster. Concept en uitvoering: Eduardo de Paiva Souza, regie/tekst Paul Selwyn Norton. Gezien 8/2 in Korzo, Den Haag. Nog te zien tot 25 februari; reprise komend najaar. Inl: www.dudapaiva.nl