'Veel rompslomp'

Bij Galerie Slewe zien ze niets in het volgrecht. 'Het wekt de indruk dat kunst alleen over geld gaat.'

Galeriehoudster Martita Slewe in Amsterdam:

'De volgwet is een bureaucratisch monster, zal veel bureaucratische rompslomp geven. Daarbij weten we nog steeds niet aan wie we het geld moeten afdragen. Er was sprake van een stichting die de gelden zou innen en overmaken, maar die stichting is er vooralsnog niet.

Veel galeriehouders werken op provisiebasis, ik ook. Kunstenaars geven hun werk in consignatie aan mij; in de regel koop ik geen werken aan. Maar soms doe ik dat wel, als ik een schilderij mooi vind, of als ik de kunstenaar wil steunen. Dat schilderij verkoop ik later wel weer. Maar aan wie bereken ik het af te dragen volgrecht door? Neem ik dat voor eigen rekening of draait de koper daarvoor op? Dan worden de kunstwerken nog duurder.

Tegelijk kan een schilderij ook minder waard worden. Heb ik het ingekocht voor 10.000 euro en verkoop ik het uiteindelijk voor 5.000 euro. Moet ik daarover dan toch volgrecht afdragen? Heeft men daar eigenlijk wel aan gedacht?

Ik vrees voor de kunsthandel, de veilinghuizen. Wellicht verhuizen zij naar Zwitserland en Amerika, waar geen volgrecht bestaat. Hier, in de Kerkstraat, zit een aantal galerieën. Om de hoek, in de Spiegelstraat, zitten enkele kunsthandels. Dat is een fijne wisselwerking. Op de kunstbeurs in Basel staan ook de werken van Marlene Dumas en Picasso naast die van beginnende kunstenaars. Dat werkt. Iedere kunstenaar heeft belang bij een gezonde kunsthandel.

Uiteindelijk zullen vooral gevestigde namen als Marlene Dumas en Karel Appel profijt hebben van deze regeling. En ik betwijfel of het volgrecht daarvoor is opgezet. De beginnende kunstenaar die zijn werk voor een relatief klein bedrag verkoopt, heeft er weinig baat bij. Hij krijgt via het volgrecht honderd, hooguit tweehonderd euro. Moeten we daarvoor zo'n enorm administratief apparatuur opzetten?

Met het volgrecht geeft de overheid ook een signaal af; dat de kunsthandel zich verrijkt, een beetje over de rug van de kunstenaar heen. Terwijl wij kunstenaars promoten, terwijl wij ook hun agenten zijn. Van de hele regeling gaat een psychologische werking uit; dat kunst alleen over geld gaat, en niet over de inhoud. Dat vind ik een heel vervelende discussie.'