Davidenko speelt Davis Cup omdat het moet

Nederland speelt vanaf morgen in de eerste ronde van de Davis Cup tegen Rusland. Kopman bij de Russen is Nikolai Davidenko, de onbekendste speler onder de toppers.

Nikolai Davidenko zegt gewoon waar het op staat. De 25-jarige tennisser speelt Davis Cup tegen zijn zin in. De nummer zes van de wereld is slechts kopman van de Russische ploeg omdat hij zich daartoe verplicht voelt aan zijn land.

Maar geheel naar zijn aard zal hij de komende drie dagen in de eerste ronde van het landentoernooi tegen Nederland wel alles geven. Eenmaal op de baan is Davidenko een gedreven liefhebber die elk punt wil winnen. Geld en roem zijn geen drijfveren, hij wil 'gewoon' aan zichzelf laten zien waar toe hij in staat is. En dat is meer dan wie dan ook, inclusief Davidenko zelf, ooit voor mogelijk had kunnen houden.

De in Oekraïne geboren speler verhuisde op jeugdige leeftijd met zijn ouders naar het huidige Rusland. Met zijn geboorteland heeft hij naar eigen zeggen helemaal geen band meer. 'Ik ben er trots op dat ik het toernooi van Moskou heb gewonnen. Ik heb een Russisch paspoort en voel me Rus. Met Oekraïne heb ik niets. De voetballer Andrei Sjevtsjenko is voor mij geen held', zegt Davidenko in de Amsterdamse Rai, waar hij morgen speelt tegen Melle van Gemerden. Peter Wessels heeft zich met een blessure aan zijn borst teruggetrokken. De eerste partij van de dag gaat tussen Raemon Sluiter en Dimitri Toersonov.

Aan de hand van zijn broer Eduard, een tennisleraar, verruilde Davidenko als tiener Rusland voor Duitsland. Daar legde hij tijdens talloze trainingssessies de basis voor zijn huidige succes. Pas op zijn zeventiende was de blonde tennisser ervan overtuigd dat hij prof zou kunnen worden.

'Tijdens een Future-toernooi in het Franse Saint-Brieuc versloeg ik mijn landgenoot Igor Kornienko en verdiende zo mijn eerste ATP-punt. Een prachtig moment. Op de ranglijst stond ik ergens rond de duizendste plek. Vanaf dat moment wilde ik steeds een stapje verder.'

Davidenko beleefde zijn doorbraak op de ATP-tour in de zomer van 2000 op de Dutch Open in Amsterdam. Als een klein, iel, onbekend mannetje maakte hij zijn debuut op het hoogste niveau. Pas in de halve eindstrijd werd zijn opmars gestuit door Raemon Sluiter. De Nederlandse kopman staat waarschijnlijk zondag in Amsterdam opnieuw tegenover Davidenko. 'Ik kan me nog herinneren dat hij destijds dramatisch serveerde. Hij had helemaal geen kracht', stelt Sluiter. 'Maar hij heeft zich enorm weten te ontwikkelen door op zijn Russisch heel veel te trainen. Hij heeft nu gewoon een beuk in zijn handen.'

Sluiter is nooit de status van modale tennisser ontstegen, maar Davidenko mag zichzelf inmiddels een wereldtopper noemen. Ondanks zijn vijf toernooizeges, een plek in de halve eindstrijd van Roland Garros en deelname aan de Masters Cup waarna hij het nummer vijf van de wereld werd, is hij voor het grote publiek nog steeds een onbekende. Concurrenten als Roger Federer, Andy Roddick, Rafael Nadal en Marat Safin zijn wereldberoemd, maar Davidenko kon deze week nog volkomen anoniem met zijn vriendin over de Amsterdamse Wallen lopen.

'Ik vind het wel fijn om niet zo bekend te zijn', legt Davidenko uit. 'Ik werk ook niet aan mijn imago buiten de baan. Ik wil gewoon goed blijven presteren en altijd vooruit blijven kijken. Ik sta nu niet stil bij mijn succes. Het kan altijd nog beter.'

Davidenko staat sinds vorig jaar in het circuit bekend als the ice man. De tennisser moet lachen als de suggestie wordt gewekt dat hij die bijnaam te danken zou hebben aan zijn koele manier van spelen. 'Nee, ik was vorig jaar op een toernooi in Canada en zag dat de dubbelaar Daniel Nestor steeds overal ijs op zere plekken legde. Dat heb ik ook eens geprobeerd. Toen werd ik the ice man genoemd. Vond ik wel grappig.'

De komende jaren wil Davidenko vooral op de grootste podia prestaties neerzetten: de Master Series en de grandslams. 'Als je echt mee wilt tellen, moet je het daar laten zien. Ik was blij dat ik tijdens de Australian Open opnieuw de kwartfinales haalde. Ik heb daarin goed gespeeld tegen Federer, maar hij is te goed. Nummer één van de wereld worden is voor mij nu geen doel.'

En ook het winnen van de Davis Cup staat niet bovenaan het wensenlijstje van de superfitte allrounder. 'Ik ben hier voor mijn land, maar genieten van de Davis Cup doe ik geen moment.'