Caché

Michael Haneke jaagt de zelfvoldane Westerse burgerij weer eens de stuipen op het lijf met een film vol achterdocht, bedrog en agressie. Het meest onrustbarend is wel dat in Caché nauwelijks angstaanjagende beelden te zien zijn, dat het een gewone straat is, een gewoon gezin, een alledaags autoritje en een schoolplein. Desondanks, of juist daardoor, is de film beklemmender dan de doorsnee horrorfilm en dwingt hij de kijker tot denken, zoals alle Haneke-films dat doen.

Hier gaat het om een gezin, perfect gespeeld door Daniel Auteuil en Julliette Binoche, die anoniem een videoband bezorgd krijgen, waarop opnamen van hun eigen huis staan. Direct slaat de angst en verwarring toe: wie bespiedt hen en waarom? De man heeft als eerste door waarom, omdat het de filmer om een geheim gaat uit hun beider verleden dat de man liefst verborgen houdt. Verwacht hier geen Festen-achtige ontknoping. Het geheim van de man is meer en minder dramatisch tegelijk en het is voor Haneke belangrijker hoe hij zich tegen de dreigende onthulling teweerstelt, dan wat er ten slotte onthuld wordt. De vanzelfsprekendheid waarmee de man zijn agressie de vrije teugel geeft is onthutsend. Dit is een schijnbaar beschaafd en geletterd gezin, maar ze slaan om zich heen als holbewoners. Wie veel heeft, heeft veel te verliezen.

Regie: Michael Haneke. Met: Daniel Auteuil, Juliette Binoche, Maurice Benichou, Annie Girardot. In: 12 bioscopen.br /