Colin Coates

Met startplaatsen bij zes Winterspelen is de Australiër Colin Coates nog steeds gedeeld wereldrecordhouder. De oud-schaatser stond vorige maand als enige coach in spijkerbroek langs de kant bij de WK sprint. De 59-jarige Coates was een paar dagen eerder van Weesp naar Heerenveen gelift, want “de snelweg was dichterbij dan het treinstation“.

Coates was een kleurrijke sportman, die in de zomer in Australië afwisselend als timmerman en loodgieter werkte. Hij had in de Europese winters weinig geld. Hij reed ooit een wereldrecord in pyjama. Kassa: tweehonderd dollar. Soms overnachtte hij in een kleedkamer. “Dan kreeg ik bij het ontbijt de etensresten van de Noren en de Nederlanders“, weet hij bijna twintig jaar na zijn afscheid als schaatser.

Coates zeilde daarna over alle wereldzeeën, was ook een goede wielrenner en een onfortuinlijke skiër. In 1980 belandde hij in een ravijn, nadat een Zwitserse lawine hem had verrast. Hij bleef dertig meter lager op een rotspunt steken, anders was hij driehonderd meter naar beneden gestort. Hij brak veel botten; zijn benen bleven vrijwel ongedeerd. Hij zou na revalidatie twee keer meedoen aan de Spelen.

Calgary 1988 betekende zijn afscheid. Coates was toen 41 jaar en aangemeld als coach. Hij had toch zich stiekem opgegeven voor de tien kilometer, tot woede van de Australische officials. Coates verbeterde zijn persoonlijk record met zeven seconden en kreeg een gelukstelegram van de Australische premier. De kritiek verstomde.

Coates, die bij nader inzien vijf van de zes Winterspelen met een cyste bij zijn nier had geschaatst en na de verlossende operatie vijf kilo was afgevallen, oogt nog fris. Hij is niet onder de indruk van de Duitse rodelaar Hackl, die zijn record van zes olympische deelnames gaat evenaren. “Een rodelaar? Wat is dat voor sport, voor mietjes zeker. Nee, schaatsen is pas een sport voor kerels zoals ik.“