Rimpelloze doeken en een bedachtzame film

Het is een vreemde combinatie: geometrisch-abstracte schilderijen en een film over Hollywood. Ze zijn gemaakt door dezelfde kunstenaar: Sarah Morris (1967). De Amerikaanse kunstenaar was dit jaar, na Dominique Gonzalez-Foerster, Isaac Julien en Anri Sala, de vierde Artist in Focus op het Filmfestival in Rotterdam.

In museum Boijmans van Beuningen heeft Morris een tentoonstelling ingericht met schilderijen. Ook wordt er een van haar films vertoond: Los Angeles uit 2004. De film toont een glamoureus Hollywood dat gonst van bedrijvigheid aan de vooravond van de Oscar-uitreiking. Morris tast met haar camera de straat af, maar filmt ook sterren als John Travolta en Sandra Bullock in hun alledaagse kloffie. Brad Pitt staat nonchalant met wat mensen te discussiëren over vechttechnieken en slaat zichzelf met zijn vuist in het gezicht. Intussen krijgt een vrouw botox-injecties.

De fragmenten zijn de bouwstenen van één onderwerp: Hollywood en de filmindustrie. Morris doet observaties voor en achter de schermen, zonder expliciet een oordeel te vellen. Los Angeles is een bedachtzame collage, afgewogen en verre van uitzinnig. Nergens valt een woord, een trancemuziekje zorgt voor een wisseling in de spanningsopbouw.

Morris filmt anekdotisch. De beelden van sterren wisselt ze af met die van glanzende hoogbouw in de stad. Repetitief en geometrisch vullen de flatgebouwen het beeld.

Het levert beelden op die veel weg hebben van de minimalistische sculpturen van Donald Judd of Carl André. Laat Morris haar camera door een immense modernistische villa glijden, met uitzicht op een groene vallei, dan snap je waar ze haar inspiratie voor haar schilderijen vandaan haalt. De belijningen van het dak komen overeen met de strenge vlakverdelingen van haar eigen composities. Haar doeken zijn vergaande abstraheringen van bijvoorbeeld kantoorgebouwen, met strakke lijnen die glanzende kleuroppervlaktes insluiten.

In eerdere films van Morris - portretten van Miami, Las Vegas, Washington en New York - zit dezelfde thematiek. Overal pikt ze de statige wolkenkrabbers eruit, en wisselt ze mensen bij fonteinen en parken af met lange opnames van auto's op snelwegen. Die fonteinen keren vaak terug, evenals stromen mensen die zich door draaideuren wringen. Maar veel opnames zijn inwisselbaar en komen terug in de verschillende films. Ze zijn de signatuur van Morris - en ze kunnen gaan vervelen.

In Los Angeles heeft Morris die verveling weten te omzeilen, wellicht dankzij de aanwezigheid van de filmsterren. Hoewel ze rijkelijk gebruik maakt van clichébeelden zoals de palmbomen op Rodeo Drive, heeft ze toch het eigen karakter van de stad weten vast te leggen. De combinatie van film en schilderijen werkt goed. De glans van de schilderijen vertaalt zich goed naar het klatergoud van Los Angeles. De doeken zijn net zo rimpelloos en glad als de gebotoxte vrouw uit de film. Morris' observaties zijn formalistisch, zakelijk en tegelijkertijd vol leven.

Tentoonstelling: Sarah Morris, Artist in Focus International Film Festival Rotterdam. T/m 26 feb in Museum Boijmans van Beuningen, Museumpark 18-20, Rotterdam. Di t/m zo 11-17u. Inl: www.boijmans.nl, www.iffr.nl.