Nauwelijks cartoons over misdragingen Israël

Aangaande de cartoons die onderdelen van de islam bespotten haalt men het argument van vrijheid van meningsuiting van stal. Ik bemerk echter een voorkeur voor een selectieve vrijheid van meningsuiting; die is dus net zo misleidend als wanneer de overheid álle kritiek verbiedt.

Ik doel hier op het feit dat er nauwelijks of geen cartoons zijn over misdragingen van de staat Israël of invloedrijke joden. Juist daar bleken de tenen in het verleden erg lang. Gefundeerde kritiek werd onder het mom van antisemitisme onder de tafel geveegd.

Bij pogingen om concrete misstanden aan de kaak te stellen van de staat Israël (schending VN-resoluties) en de ondemocratische lobbyisten in Amerika hebben we de afgelopen decennia meer op de tenen gelopen dan bij de kritiek op het moslim-fundamentalisme. Vaak een vorm van zelfcensuur.

Zelfs de joodse regisseur Steven Spielberg krijgt kritiek op zijn film Münich, omdat hij de duistere rol van de Mossad laat zien. Het lijkt wel of veel kranten en deze ook een ingebouwde filter op de computers hebben. Op het moment dat het woord Mossad, Israël of joden in een tekst staat belandt het bij de hoofdredacteur die er een streep doorheenzet.