'Na Peking is het mooi geweest'

Als alles volgens plan verloopt, wordt Hein Verbruggen vrijdag herkozen als IOC-lid. Officieel voor acht jaar, maar 'zo lang blijf ik niet, dat zeg ik nu al'.

Sinds Hein Verbruggen op 23 september van het vorige jaar aftrad als voorzitter van de internationale wielerfederatie UCI was hij geen lid meer van het Internationaal Olympisch Comité (IOC). Op het moment dat de Nederlander uit functie trad, kon hij reglementair geen aanspraak meer maken op de 'kwaliteitszetel' die hij namens de UCI innam.

Complicerende factor was Verbruggens voorzitterschap van de coördinatiecommissie voor de Olympische Spelen van 2008 in Peking. Hij wilde graag leiding blijven geven aan de werkgroep die namens het IOC de organisatie van de Spelen begeleidt. En IOC-voorzitter Jacques Rogge wilde Verbruggen handhaven op die positie. Hij gaf de leiding van de commissie tijdelijk in handen van vice-voorzitter Kevan Gosper uit Australië. Hij benoemde Verbruggen tot lid; formeel correct, omdat niet-IOC-leden lid van commissies kunnen zijn. Rogge liet de Nederlander weten dat hij bij de eerste plenaire vergadering van het IOC in Turijn zou worden voorgedragen als IOC-lid waarna hij hem opnieuw als voorzitter van de coördinatiecommissie zou aanstellen.

Verbruggen is vrijdag bij de verkiezing van nieuwe IOC-leden een van de vijf kandidaten voor de vijf vacatures. Als de helft plus één van alle IOC-leden op hem stemt, keert Verbruggen na vierenhalve maand terug.

U hebt altijd gezegd ook zonder de UCI-functie IOC-lid te kunnen blijven. Naar nu blijkt, is dat niet zo. Een misverstand?

Hein Verbruggen: 'Nee, want in het olympische handvest staat dat je geen federatievoorzitter hoeft te zijn om een kwaliteitszetel in te nemen; een seniorfunctie is ook goed. Dat is zo geregeld omdat bij sommige sportbonden de secretaris-generaal belangrijker is dan de voorzitter. Dat is afgekeken van het communisme. Leonid Brezjnev was geen president, maar als secretaris-generaal van de communistische partij wel de machtigste man van de voormalige Sovjet-Unie.'

U werd benoemd tot vice-voorzitter van de UCI, maar moest toch aftreden als IOC-lid. Hoe is dat te verklaren?

'Door een toevoeging in het charter, dat een IOC-lid zijn zetel moet inleveren zodra hij binnen zijn bond van functie verandert. Die recente wijziging is doorgevoerd nadat een voorzitter van het Amerikaanse olympisch comité een truc uithaalde door zich een maand na zijn aanstelling tot IOC-lid te laten benoemen als erevoorzitter. Maar dat was niet de opzet. Van iemand die een kwaliteitszetel inneemt, wordt verwacht dat hij een invloedrijke functie bekleedt. In heb geluk dat het in mijn geval maar om bijna vijf maanden gaat.'

Voor welke termijn wordt u gekozen?

'Voor acht jaar. Maar zo lang blijf ik geen IOC-lid, dat zeg ik nu al. Ik keer terug, omdat ik heel graag mijn werk met 'Peking' wil afmaken. Maar daarna is het mooi geweest en wordt het tijd voor andere bezigheden.'

Was het niet vreemd om geen voorzitter meer te zijn van de coördinatiecommissie?

'Nee, niet echt, want ik werd overal bij betrokken. En mijn vervanger Gosper heeft zich loyaal opgesteld. Er is in de media gesuggereerd dat hij uit was op mijn functie, maar dat is de grootst mogelijke onzin. Toen ik moest terugtreden heeft Rogge alle commissieleden een brief geschreven waarin hij duidelijk maakte dat Gosper interim-voorzitter werd en ik na mijn verkiezing als IOC-lid zou terugkeren.

Was er begrip bij de Chinezen, met wie u al vijf jaar samenwerkt?

'Het heeft veel moeite gekost ze de nieuwe situatie uit te leggen; ze begrepen niet goed waarom ik geen voorzitter meer was, maar wel lid van de commissie bleef. Dan kon ik toch ook met ze blijven samenwerken, vonden ze. Ze konden het moeilijk geloven; ze dachten dat er iets anders achter stak.'