Kwartiermakers op zichzelf aangewezen

De militairen die de missie in Uruzgan voorbereiden, presenteerden zich gisteren. Een gevaarlijke klus. 'We hebben uitgebreid besproken wat

te doen in een hinderlaag'.

Een van de kwartiermakers die de missie in Uruzgan voorbereiden. (Foto NRC Handelsblad, Rien Zilvold) wezep presentatie afghanistan gangers foto rien zilvold defensie Zilvold, Rien

De vorige missie van kolonel Henk Morsink (49) was ,,een pittige'. In 1993 reed Morsink als ongewapende waarnemer in een wit pak door de burgeroorlog in Centraal-Bosnië. Morsink aanschouwde de gevolgen van Kroatische oorlogsmisdaden in het plaatsje Ahmici. ,,De lijken lagen nog op straat'. Morsink zou er later over getuigen voor het Joegoslavië-tribunaal.

De tweede missie van de kolonel is ook niet mis. Morsink wordt de commandant van de zogeheten 'Deployment Task Force', die gisteren zichzelf presenteerde op de Prinses Margrietkazerne in Wezep. De taakgroep moet vanaf maart de voorbereidingen treffen voor de stationering van de Nederlandse militairen in de Afghaanse provincie Uruzgan. De belangrijkste taak van de kwartiermakers is het bouwen van geschikte bases van de Nederlanders: eerst in Kandahar, en daarna in Uruzgan zelf. De task force moet ook zorgen voor de logistiek als de circa 1.400 Nederlandse militairen in augustus klaar moeten zijn voor 'ISAF-III', het begin van de NAVO-missie in het zuiden van Afghanistan.

Het is een gevaarlijke klus. Als kolonel Morsink en zijn mannen Afghanistan intrekken, is operatie Enduring Freedom, de strijd op Al-Qaeda en de Talibaan, nog aan de gang. Morsink en zijn mannen vallen onder het mandaat van ISAF; om zich te onderscheiden van de Amerikanen zullen de militairen geen khaki, maar hun 'gewone' groene gevechtspakken dragen.

Op de bases in Kandahar en in de plaatsen Tarin Kowt en Deh Rawod worden de Nederlandse 'gasten' beveiligd door de Amerikanen. Maar op de honderdvijfentwintig kilometer lange weg van Kandahar naar Uruzgan zijn de Nederlanders straks op zichzelf aangewezen.

Volgens Morsink zijn er ,,inderdaad aanzienlijke risico's' op de route naar het noorden. De konvooien zullen daarom pas vertrekken ,,nadat we op basis van inlichtingen een analyse van de dreiging hebben gemaakt', aldus Morsink. Bovendien zullen de vrachtwagens zwaar worden beveiligd: een groot deel van de taakgroep (in totaal 800 man) bestaat uit infanteristen in jeeps met mitrailleur, Patria- pantserwagens, en YPR-rupsvoertuigen met snelvuurkanon. In de lucht zullen Apache-gevechtshelikopters en F-16's meevliegen.

Na de briefing presenteren de troepen zich op de appèlplaats. Dode bladeren stuiven in het rond als één Cougar en twee Apache-helikopters behoedzaam tussen de gebouwen neerkomen. De Apaches zullen ook in Afghanistan indruk maken, vertelt vlieger Ferry (28), als hij is uitgestapt. ,,Als we in Irak ergens aankwamen, werd het meteen weer rustig'. In Irak hebben de Apaches daarom geen schot hoeven te lossen.

De meeste soldaten reageren laconiek op de vraag of ze bang zijn. Het is hun werk, zeggen de soldaten, ze zijn goed getraind. Alleen Bart Huisman (20) maakt zich ,,om eerlijk te zijn' wel een ,,klein beetje' zorgen. ,,Het is mijn eerste uitzending. Ik weet niet wat ik er van moet gaan verwachten.'

Ook zijn commandant voelt spanning. Met zijn stafofficieren heeft Morsink de missie grondig voorbereid: ,,We hebben uitgebreid besproken wat je moet doen als je in een hinderlaag terecht komt.' Zelf ziet hij het meest op tegen de speciale verantwoordelijkheid die hij als commandant draagt. ,,In Bosnië was ik alleen verantwoordelijk voor mezelf, nu voor zo'n duizend man. Dat is wel wat anders.'

Morsinks zoons zijn alle drie ook militair geworden. Luitenant Dirk Morsink diende al in Irak. ,,Ik kan me goed voorstellen welke zorgen de ouders zich zullen maken', zegt vader Henk.