Het beeld

Authentiek geflirt zie je niet vaak op televisie, en al helemaal niet in een actualiteitenrubriek. Alleen al om die reden was het interview dat Jeroen Pauw gisteren in Nova hield met schrijfster Naema Tahir nogal opmerkelijk.

Eerst hoorde en zag ik het vol verbazing aan: de blikken, de gniffelende lachjes, het wegkijken, de dubbelzinnigheden, de door momenten van zedigheid afgewisselde brutale initiatieven.

Toen ik eenmaal van de eerste schok was bekomen, ging ik opnieuw kijken om aantekeningen te maken; dat lukte nauwelijks meer door de slappe lach.

Laat ik proberen toch zo feitelijk mogelijk verslag te doen. Pauw verwelkomde de schrijfster van Kostbaar bezit, een boek dat Tahir beschreef als literatuur over seksualiteit en macht in het leven van drie vrouwen in Pakistan met een Nederlandse connectie. De presentator tutoyeerde de schrijfster op één keer na consequent, zij sprak hem met twee woorden aan.

Hij had een passage uitgekozen die ze in het begin maar meteen moest voorlezen, om er even in te komen. Ze begon: 'Terwijl hij zijn mannelijkheid op mijn lichaam botvierde, kon ik maar aan één ding denken: ik wil bloeden, ik wil bloeden! (...) Alsof mijn vagina een douchekop was, net als in de film Kill Bill'. Even later stopte de schrijfster en giechelde: 'Werkt dat voor u, meneer Pauw?' De presentator wierp een schalkse blik, pauzeerde even en gniffelde: 'Nou ja, ach!' Tahir riposteerde: 'Ik had ook een erotischer passage kunnen voorlezen, maar deze heeft u gekozen.'

Even leek het gesprek een veiliger wending te nemen. Het boek zou beschrijven hoe veel islamitische vrouwen macht naar zich toe trekken door hypocriet maagdelijkheid te veinzen, maar intussen uitgebreid met lichamelijkheid en lust te experimenteren, ook voor en buiten het huwelijk. Het beeld dat velen van ons hebben van moslima's blijkt weer eens te moeten worden bijgesteld. Islamitische vriendinnen van Naema Tahirs zusje zouden zich hebben beklaagd dat haar boek niet pornografisch genoeg was. Op een 'u kijkt heel lief' na leek het bijna een zakelijk gesprek, maar de climax moest nog volgen. Letterlijk ging dat zo:

Pauw: 'Zijn er voorleesavonden?'

Tahir 'Neen, maar ik zal ze best voor u willen organiseren, meneer Pauw!'

Pauw: 'Ja, dat zou heel erg leuk zijn, omdat ik dan wel benieuwd ben wie er allemaal komen. Jij niet?'

Tahir: 'Ik wil u ook alleen uitnodigen, meneer Pauw!'

Pauw: 'Wat mij betreft kunnen we daar nu mee beginnen, dan sluit ik nu even af. Dit was Nova voor vanavond!'

Je moet natuurlijk nooit geloven wat je ziet en hoort op televisie. Jeroen Pauw poseert graag als onverzadigbare Casanova, vooral in contrast tot Paul Witteman in Woestijnruiters (VARA). Naema Tahir wil haar 'literaire debuut' verkopen, en weet dat ze kan scoren door, zeker als moslima, voor ondeugende mannenverslindster te spelen. In ieder geval waren beide acteurs in dit geval aan elkaar gewaagd. Of het echt wat wordt tussen beiden, dat weet ik nog zo net niet.

Het valt makkelijker te voorspellen dat Kostbaar bezit een bestseller wordt en Naema Tahir een welkome gast in elke talkshow en in die zin een rivale voor Ayaan.