Vinkenoog

De cd Cobra met 'live poetry' van Simon Vinkenoog en Bo's Art Trio begint als een swingend jazz-concert. Daar zijn de drums van Fred van Duijnhoven, dan zingt de saxofoon (alt, tenor en sopraan) van naamgever Bo van de Graaf en op piano opent Michel Braam de eerste akkoorden. Opeens klinkt de hese, snelle stem van Vinkenoog die op het ritme van de jazz zijn gedichten voordraagt.

Het tomeloze maar ritmisch gedreven gedicht Mensen harmonieert sterk met de jazz van Bo's Art. De muzikanten munten uit in strakke, expressieve klanken die rechtstreeks uit het hart komen. En de poëzie van Vinkenoog heeft diepe wortels in de jazz, zeker een gedicht als Song for Billie Holiday, Jazz for ever en Luceberts magistrale Ik draai een kleine revolutie af. Het is allemaal de sfeer waarin de poëziebeweging van de Vijftigers ontstond. Hiermee is ook het historisch belang gediend, hoewel de opnamen zeer recent zijn.

Bij jazz gaat het idee snel uit naar losse improvisatie, maar in contrast tot de vrije, associatieve poëzie van Vinkenoog houden de muzikanten een zeer strak schema aan, wat de cd boeiend, spannend en kleurrijk maakt.

Bo's Art Trio: Cobra. www.idisc.nl; www.michielbraam.nl