Magie

Tijdens zijn laatste jaar als voetballer bij Ajax liet Danny Blind me op een namiddag zien hoe het met zijn knieblessure was. Hij ging liggen in de tweede kleedkamer van de Arena en wreef met zijn hand over een vochtbobbel aan de buitenkant van de knie. De bobbel leek verdwenen. Blind wees op de binnenkant van de knie. Het vocht had zich in het gewricht verplaatst naar de andere kant.

Blind herhaalde dat trucje een aantal malen. Ik mocht het ook een keer doen. Ik wreef over de knie van Blind. Weg vocht. En hup, daar verscheen het weer aan de andere kant. Merkwaardig, het leek wel een goocheltruc.

Ondanks de blessure bleef Blind goed gemutst. Sympathieke man, nasaal stemgeluid. Hij zat in zijn nadagen bij zijn club en zou half mei 1999 samen met Jari Litmanen huilend afscheid nemen van het Amsterdamse publiek.

Als trainer van Ajax gaat Danny Blind door een dal. Voorafgaand aan Feyenoord-Ajax werd hij uitgebreid geïnterviewd door Sportwereld. De journalist begon maar eens over het uiterlijk van de trainer. Hij had een snelle vermeerdering van de grijze haren en de rimpels gezien. Blind wimpelde het af. 'Het is maar net hoe je daar tegenaan kijkt.'

Verderop in het interview: 'Sinds mijn twintigste hoor ik al dat ik een arrogante kop heb.'

De arrogantie was gistermiddag ver te zoeken op het gezicht van de trainer. Daar is het ook niet de goede tijd voor. De club van Blind is in last.

De trainer vertelde van zichzelf te weten dat hij niet goed overkomt op beeld, hij is niet tevreden over zijn uiterlijk als hij naar foto's en tv-beelden kijkt. 'Ik heb geen camerageniek hoofd.' Ik vind het hoofd van Blind nog wel meevallen, al verschijnt er wel erg weinig een relativerende lach. De teksten uit zijn mond baren grotere zorgen.

Blind beweerde dat je voor een topper je spelers niet hoeft op te peppen. Arjen Robben denkt er vanuit Engeland anders over. Hij stond dit weekend vlak voor de topper van Chelsea tegen Liverpool op in de kleedkamer en nam het woord. Met zijn peptalk - ik wist eigenlijk niet dat er een tweede versnelling in de keel van de aanvaller zat, maar goed - schreeuwde Robben het pleisterwerk van de muren. Coach Mourinho wist niet wat hij zag. Chelsea stond negentig minuten zo strakgespannen als een snaar en won de wedstrijd.

Blind is een kenner, hij wint alle voetbalquizzen met gemak. Maar het antwoord op het slechte spel van Ajax heeft hij niet. Hij zat tijdens de wedstrijd tegen Feyenoord soms in een denkhouding die bij een piekerende politicus hoort; kin in de handpalm, wijs -en middelvinger langs zijn wang. Na cruciale fouten van zijn elftal zocht hij eerder het getormenteerde gezicht van assistent Ruud Krol, dan dat hij langs de lijn zijn spelers aansprak op hun tekort.

De trainer van Ajax zei in het interview dat hij sliep als een roos. En toch zal Blind moe zijn. De afgelopen weken heb ik hem na wedstrijden niet zien wachten op zijn spelers. Hij liep met snelle pas de catacomben in, zijn hoofd weggestoken in de kraag van een donkere regenjas.

Blind klinkt me te gelaten na een slechte wedstrijd. Het mag bozer, met bijtender teksten voor mijn part.

Blind zou magie moeten vinden. Hoewel ik me nu bedenk dat de goocheltruc van 1999 uiteindelijk niet veel opleverde. Het vocht in de knie leek alleen maar weg. Wat nu? Wrijven en aaien helpt niet. Knijpen dan maar. Openkrabben misschien? Of gewoon maar eens een keer heel hard bijten in eigen of andermans hand.