De herrijzenis van Mia Audina

Na een adempauze is badmintonster Mia Audina begonnen aan haar comeback op het internationale podium. 'Een wereldtitel ontbreekt nog op mijn lijstje.'

Na een postolympisch 'tussenjaar' waarin ze twijfelde aan haar badmintontoekomst en aansprekende prestaties uitbleven, moet 2006 het jaar van haar comeback op het internationale podium worden. Mia Audina wond er gisteren, na haar winst in de enkelspelfinale van de Nederlandse kampioenschappen, geen doekjes om. 'Ik wil mijn plek in de wereldtop terug', vatte de winnares van olympisch zilver in Athene (2004) en Atlanta (1996) haar ambities kernachtig samen.

Audina ligt naar eigen zeggen 'goed op schema'. De bevestiging dat ze weer in de buurt komt van haar niveau in 2004 - met olympisch zilver en Europese titels in het enkel- en dubbelspel als hoogtepunten - kreeg ze vorige maand in Birmingham. Bij de Open Engelse kampioenschappen verloor Audina in de halve finales van de Chinese wereldkampioene Xingfang Xie, de nummer twee van de wereldranglijst.

'Bij de All England had ik het gevoel dat ik weer terug ben', blikte Audina gisteren terug op de periode na de succesvolle Zomerspelen. Na de verloren finale in Athene, waar ze de eerste olympische medaille in de Nederlandse badmintongeschiedenis won, bezweek de geboren Indonesische bijna onder alle aandacht in haar tweede vaderland. Audina, al sinds haar vroege tienerjaren actief als topbadmintonster, stopte een half jaar met trainen. Ze wilde na Athene even niks meer met badminton te maken hebben.

Die adempauze was bittere noodzaak. Maar het maakte Audina's terugkeer in het internationale wedstrijdcircuit er niet makkelijker op. 'Ik verloor vorig jaar van speelsters van wie ik nooit eerder had verloren. Ik was vooral tegen mezelf aan het vechten. Ik was mijn tactiek en mijn spel kwijt.'

Als veertienjarige won Audina in 1994 met Indonesië al de Uber Cup, de wereldbeker voor landenteams, tegen aartsrivaal China. Daarmee werd ze in één klap een tienerster in haar geboorteland, waar de racketsport razend populair is. In 1996 vestigde ze met een zilveren plak bij de Spelen in Atlanta definitief haar status als wereldtopper in een sport waarin de Chinezen domineren. Na een decennium onafgebroken meegedraaid te hebben aan de top kwam de tijdelijke onderbreking van haar loopbaan als geroepen.

Gelouterd door een jaar van zelfreflectie en twijfels over haar motivatie probeert Audina zich nu terug te vechten. Opgelucht constateerde ze gisteren in de Bossche Maaspoort dat 'het gevoel' terug is. 'Ik heb er ook nooit aan getwijfeld dat het niet meer goed zou komen. Ik heb vaker in een dip gezeten', wees ze op het blessureleed tijdens haar carrière en het overlijden van haar moeder.

Het behalen van haar tweede Nederlandse titel in het enkelspel - met haar dubbelpartner Lotte Bruil verloor ze gisteren de finale van het koppel Meulendijks-Beenhakker - beschouwde Audina niet direct als een graadmeter voor de stijgende lijn in haar spelniveau. In Nederland heeft ze nauwelijks serieuze concurrentes, uitgezonderd de tot Nederlander genaturaliseerde Chinese Yao Jie. De viervoudig Nederlands kampioene ontbrak wegens een blessure bij deze NK, waardoor de titel voor Audina voor het grijpen lag.

Audina maakte de verwachtingen waar door na een moeizaam gewonnen halve finale tegen Judith Meulendijks (20-22, 21-18 en 21-19) in de finale in ruim een half uur eenvoudig af te rekenen met Rachel van Cutsen: 21-10 en 21-15. 'Ik vind de NK wel leuk en wil de andere Nederlandse speelsters niet op de tenen trappen. Maar qua niveau en spanning is er een wereld van verschil met de internationale toptoernooien.'

Audina greep de nationale titelstrijd aan om haar gezicht als ambassadrice van het Nederlandse badminton weer eens te laten zien. En om ervaring op te doen met de nieuwe puntentelling (zie inzet). De sportieve uitdagingen liggen voor de huidige nummer 9 van de wereldranglijst in het internationale wedstrijdcircuit. Bij de Europese kampioenschappen in Den Bosch (april) wil Audina het voor eigen publiek 'goed doen'. En in september staan de wereldkampioenschappen in Madrid op het programma. 'Die wil ik winnen. Een wereldtitel ontbreekt nog op mijn lijstje.'

'Mia heeft haar motivatie terug', zegt haar echtgenoot en manager Tylio Lobman. 'De EK en WK zijn mooie momenten om te bewijzen dat ze er weer staat. Dit jaar is het volle kracht vooruit.'