Teveel Jackass

Een hotelkamer, met in de hoek, beschenen door een bedlamp, het boven de dekens uitstekende hoofd van een roerloos slapende persoon. Een man sluipt op kousenvoeten langs het bed. Hij draagt een keukenstoel, die hij tegen de muur naast het hoofd van de slaper zet. Voorzichtig stapt hij op de stoel, en draait zijn rug naar de slaper. Dan laat hij zijn broek zakken en buigt zijn knieën, zodat zijn achterwerk bijna boven het hoofd van de slaper hangt. Wat er vervolgens gebeurt verbaast al niet meer, want dan heeft de kijker al twee uur achter de rug waarin met poep, pies en kots wordt gesmeerd, gegooid, geroerd en gegeten wordt.

Jackass is een op de voormalige muziekzender MTV sinds 2000 wekelijks - in Nederland elke zaterdagavond - vertoonde halfuurshow waarin een stuk of vijf Amerikaanse jongens stompzinnige en soms gevaarlijke stunts uithalen. Zoals: een brandwerend pak aantrekken, op een tafel gaan liggen en dan jezelf laten overgieten met brandstof; dat aansteken en dan op het vuur een biefstukje bakken. Of in een Kliko klimmen en je dan van een helling laten gooien. Good, clean fun, dus. Het vereist geen talent, buiten studentikoze bravoure en een dosis lef. Maar wat je op een Amerikaanse, door sponsors gefinancierde televisiezender kunt vertonen heeft zo zijn beperkingen. Vooral voor de capriolen van Steve-O, de krankzinnigste van het Jackass-team. Van het programma is inmiddels al een hele serie goedverkopende dvd's uitgebracht. Deze “Greatest Hits' is grotendeels gevuld met nooit uitgezonden beelden die al op twee eerder verschenen dvd's van Steve-O stonden.

Het begint heel aardig, met onze held in Louisiana, waar hij kennismaakt met lokaal armeluisvoedsel als gebraden eekhoorn en dito kanaalrat. Al na één hapje begint hij echter te kokhalzen, en zoomt de cameralens begerig in op de stromen braaksel die meteen door Steve's maag uitgestoten worden. Zó'n klein hapje en dan zó veel kots: dan al dringt de gedachte zich op dat we hier vooral showbizz, en minder real life zien. “If you gonna be dumb /you gotta be tough', zingt Jerry Jeff Walker op de achtergrond. Is die boodschap voor de hoofdrolspeler of voor de toeschouwer?

Het volgende item behelst het drinken van moedermelk door onze Steve, rechtstreeks uit de borst van een blondje. Dat wordt door de Jackassers ook al als bijzonder smerig en walgelijk ervaren.

Nee, dan poep en pies. Daarvan krijgen ze maar niet genoeg, en daarmee wordt driekwart van de plaat gevuld. Maar er is nu eenmaal niet zoveel dat je met uitwerpselen kunt doen, dus zien we veel van steeds hetzelfde. Dat je marihuana in een condoom doet en het vervolgens inslikt om het zo de grens over te smokkelen is reuze spannend (“Awesome, dude!'). Maar dat we vervolgens elke stoelgang te zien krijgen totdat zeven dagen later het pakketje uit de pot gevist kan worden is wat overdreven. Natuurlijk wordt er uitgebreid aan de trofee geroken, en worden woordspelingen inzake “good shit' uitgemolken. En hoeveel keer is het leuk dat je een flinke pluk van je schaamhaar knipt om dat een nietsvermoedende wietroker aan te bieden? Hooguit drie keer.

Doelgroep van Jackass is de gemiddelde Amerikaanse scholier en student - de leeftijd waarin te ver gaan, en lekker die dingen doen waar je ouders van zouden gruwen, een stap op de ladder naar volwassenheid betekenen. De tv-serie heeft daar allang cultstatus bereikt, en die gecensureerde serie is een stuk leuker dan deze mateloos anaal gefixeerde ongein.

Steve-O: The Greatest Hits (J&N DVD2827)