Net Werk

Albert Verlinde over het wezen van de shownieuwsprimeur

Binnenkort is het feest. Op 21 maart beleeft RTL Boulevard haar duizendste uitzending en dat wordt uitgebreid gevierd met een speciale aflevering en met een groot feest. Van die 1.000 afleveringen heb ik er denk ik 900 meegemaakt en wie zich realiseert dat ik vóór RTL Boulevard ook al twaalf jaar programma's maakte die met entertainmentnieuws te maken hadden, zou toch denken dat ik na al die jaren wel toe ben aan iets anders.

Het tegendeel is waar. Ik vind mijn werk met de jaren leuker worden en dat komt door de dagelijkse jacht op primeurs. Ik vind het heerlijk om iets te melden dat nog niet bekend is en al helemaal als het niet de bedoeling is dat het nieuws naar buiten komt.

Mijn allereerste primeur zal ik nooit vergeten. Ik liep twaalf jaar geleden om één uur 's nachts dronken als een toetertje door de straten van Amsterdam. Drank en gezelligheid hadden hun werk gedaan en ik wurmde me een McDonald's in voor een hamburgertje. Terwijl ik in de rij stond viel mijn blik op een reclame van de hamburgerketen. Op een affiche was de beeltenis te zien van de toenmalige premier van Nederland, Ruud Lubbers, die tijdens een Kamerdebat dromend omhoogkeek. Naast het hoofd van de minister president was een tekstballonnetje te zien met daarin de woorden “Mmmm. Vanavond een Big Mac'

De dag erna belde ik de RVD. Zij vertelden me verrast te zijn door deze campagne en ik kon vervolgens in een programma melden dat Ruud Lubbers hoogstpersoonlijk van McDonald's eiste dat de promotiecampagne gestopt zou worden. Het nieuws haalde de kranten en mijn bezoekje aan het restaurant werd aftrekbaar van de belastingen.

Die allereerste kick vroeg om meer. Ik ben er verslaafd aan geworden. Soms levert dat pijnlijke momenten op. Zo meldde ik een keer dat de televisietalentenjacht Fame Academy met onmiddellijke ingang van de buis gehaald zou worden. Dat was juist, maar de makers van dat programma zaten nietsvermoedend tijdens hun avondeten Boulevard te kijken en kregen op die manier te horen dat ze op straat stonden. Pijnlijk.

Vorige week vrijdag pompte de primeur-adrenaline ook weer eens ouderwets door mijn aderen. Netwerk-journalist Alje Kamphuis heeft een biografie over Sylvia Millecam geschreven en had aan de presentatie van dat boek een uitgekiende pr-campagne gekoppeld. Het onafhankelijke Netwerk had op vrijdagavond de primeur van nieuwe ontwikkelingen op medisch gebied, SBS Shownieuws mocht primeurs over het privé-leven van de comédienne melden en RTL Boulevard Ja dat was nou pech, vertelde Alje me vlak voordat ik de zender op ging. Er mocht niets bekend gemaakt worden voor de Netwerk-uitzending van half negen dus Boulevard had pech. Maar er stonden wel primeurs in het boek, zei hij plagerig. Sylvia had ooit een relatie gehad met een internationale ster. De serieuze Netwerk-journalist had onze concurrent exclusief de naam beloofd van de ster in kwestie en daar moest ik het mee doen.

Ik pakte de handschoen op. En belde samen met de redactie binnen twee minuten drie relaties van Sylvia op. Een halve minuut voor de uitzending hadden we Nol Willemsen te pakken, de laatste vriend van La Millecam. “Wie is de internationale ster?“, schreeuwden we bijna door de telefoon want ik moest binnen 20 seconden de uitzending in. “O dat zal de Engelse acteur Colin Firth wel zijn“, sprak Nol laconiek. Ik had mijn primeurtje. Stuiterend van opwinding meldde ik Daphne Bunskoek het nieuws dat het idool uit Bridget Jones' Diaries het ooit gedaan had met Ook Dat Nog-ster Sylvia Millecam.

En wat is nou het vreemde? Als ik het meld wordt het roddel genoemd, als een Netwerk-journalist het in een biografie onthult is het journalistiek. Kan iemand me dat nog eens uitleggen?