De wonderpil

Dit jaar wordt er een nieuwe wonderpil gelanceerd. Rimonabant zal de winkels ingaan onder de merknaam Acomplia. De patenten liggen vast, de laatste testen zijn gedaan, alle resultaten liggen bij de bevoegde medische controle-instanties en de concurrenten speuren in hun laboratoria naarstig naar alternatieven. Het middel zou helpen tegen zo'n beetje alles wat met verslaving te maken heeft: vetzucht, drankzucht, rookverslaving, maar ook tegen diabetes, hart- en vaatziekten, geheugenstoornissen, ja zelfs tegen erectieproblemen. Een fascinerend verhaal.

Maar klopt het ook? Of zijn we hier getuige van de zoveelste stap in de voortschrijdende medicalisering van ons bestaan? Komt rimonabant straks gewoon op ieders nachtkastje naast prozac, viagra en andere lifestyle drugs?

Wetenschapsredacteur Wim Köhler reconstrueert de ontstaansgeschiedenis van rimonabant. Hoe is die pil ontdekt? Welke weg bewandelt een medicijn voordat het de schappen van de apotheek bereikt? Hoe achterhalen andere bedrijven de zorgvuldig bewaarde geheimen van hun concurrenten?

Of rimonabant helpt zal de tijd uitwijzen. Vast staat dat er heel veel geld mee verdiend gaat worden. Het wonderlijke van al die pillenslikkerij blijft toch dat mensen het telkens weer zo ver laten komen dat ze chemicaliën nodig hebben. Verandering van leefgewoonten, de meest gezonde, goedkope, gevaarloze en praktische oplossing voor al die welvaartskwalen, is kennelijk geen haalbare kaart. En dus wordt het voorschrijven van medicamenten op een gegeven moment de enige weg terug.

De industrie doet intussen haar best rimonabant uit de sfeer van de lifestyle drugs te houden, al was het maar omdat de verzekering de kosten in dat geval niet vergoedt. En ook artsen roepen in koor dat de pil niet bedoeld is voor het wegwerken van onelegante zwembandjes voor het nieuwe strandseizoen. Maar daar zal de pillenslikker zich niets van aantrekken.