Rintje

“Ik ga schaatsen“, zegt Henriette. “Gaan jullie mee?“

“Veel te gevaarlijk“,zegt Rintje. ,,Het ijs is nog helemaal niet hard genoeg. Je zakt er zo doorheen.“

“Niet op de kunstijsbaan“, zegt Henriette. “Daar kun je ook schaatsen als het niet vriest. Maar ik ga natuurlijk niet gewoon schaatsen. Ik ga kunstschaatsen - dat heet zo omdat het heel erg moeilijk is. Het is een echte kunst!“

“We komen kijken“, zegt Rintje.

“Ja leuk! Wij zijn het publiek!“ roept Tobias.

Bij de ijsbaan trekt Henriette vier roze schaatsjes aan en ze gaat de ijsbaan op om in te schaatsen. Ze zwiert heen en weer op de muziek die uit grote geluidsboxen komt.

“Ze is wel heel goed“, zegt Tobias. “Dat zou ik nooit kunnen!“

“Jij hebt een voordeel“, zegt Rintje. Als je valt ben je lekker dicht bij het ijs en laat je je gewoon op je buik verder glijden!“

“Pas op met die grapjes“, zegt Tobias. “Ik moet jou nog eens zien schaatsen!“

“Schaatsen lukt wel“, zegt Rintje. “Alleen pirouettes ga ik niet leren, dat is voor meiden!“

Daar komt Henriette aanschaatsen. “Zo, ik ben lekker warm geschaatst“, zegt ze. “Nu zal ik jullie eens een van m'n kunstjes laten zien. Eerst achteruit schaatsen.“

Henriette draait zich om, zet haar schaatsen zo ver mogelijk uit elkaar en langzaam krijgt ze vaart en schaatst ze achteruit. “En nu een pirouette!“ roept ze. Ze draait een halve slag, en nog één en nog één, en dan draait ze als een tol in het rond.

“Applaus!“ roept Rintje. “Nog een keer!“

Henriette begint weer te draaien en te draaien. Steeds sneller draait ze rondjes. Ze gaat nu zo hard dat je haar snuit niet meer ziet. Alleen een kluwen haar die in de rondte draait. Maar ze kan niet meer stoppen. Ze draait en draait maar door. Tot ze duizelig wordt en zich door haar poten laat zakken. Met haar buik op het ijs draait ze nog een paar keer rond.

Rintje en Tobias moeten heel erg lachen. “Dat was een superpirouette!“ zegt Rintje.

“Het lijkt wel of de hele wereld draait“, zegt Henriette. “Ik ben er helemaal misselijk van.“

“Dan eten wij de koekbotjes wel op“, zegt Tobias.

“Zo misselijk ben ik ook weer niet“, zegt Henriette. Snel pakt ze een koekbotje uit het zakje.

“Als ik niet duizelig meer ben, zal ik jullie nog wat andere kunstjes laten zien“, zegt Henriette.

“En dan schaatsen wij ook een baantje“, zegt Tobias. “Maar dan wel gewoon, zonder kunstjes!“

EINDE

Meer over Rintje op www.rintje.nl