Let op je voorgevel!

In “De korte golf' beschrijft Guus Middag radiomomenten die hem raken. Vandaag Radio Bergeijk.

Mijn hart sprong op toen ik in “Radio Bergeijk' weer eens de stem van Theo van Deursen hoorde. Theo van Deursen! Hij spreekt altijd in rare formele zinnen en hij voorziet met zijn bulkstem elke zin van een uitroepteken. Ik hoor hem altijd graag. Waar was Theo de laatste anderhalf jaar toch geweest?

Dat wilden de presentatoren Toon Spoorenberg en Peer van Eersel ook wel weten. Nog voordat ze het hem hadden kunnen vragen, riep Theo al: “Poetsen!' en “Alles wordt gepoetst!' en “Bij het krieken van de dag sta ik reeds naast mijn bed om het frame van het bed te poetsen!' Een poetsmanie had hem al die tijd binnen gehouden. Theo vertelde dat hij nu in Bergeijk een poetsbedrijf wilde gaan openen, maar nog tijdens de uitzending begon zijn gepoets hem opeens tegen te staan. Waarop hij net zo snel, en met evenveel uitroeptekens, besloot ermee te stoppen. “Poetsen? Nee! Wegwezen!'

Zo gaat het vaak in de studio van Radio Bergeijk. De stemming kan er vlug omslaan, niet alleen bij de gasten, maar ook bij de presentatoren zelf. Veel geduld hebben ze niet. Veel begrip ook niet. Dat heeft als voordeel dat de onderwerpen nooit lang duren, en dat de uitzendingen (vroeger een kwartier per dag, nu een half uur per week, op zaterdagmiddag, op Radio 1) nooit vervelen.

Een hele serie rubrieken trekt voorbij, met evenzovele stemmen en stemmetjes, in een hoog tempo. Gemeenteberichten, uitgaanstips, politieberichten, de relatierubriek, oproepen, allemaal begeleid door namaaktunes en -riedels.

Het moet op echte radio lijken, en het moet tegelijk tegen het absurde aanleunen. De ultrakorte rubriek “Bergeijkse volkswijsheden': steevast ingesproken door een tegen de wind in roepende man. “Opa zei altijd: niet te veel is goed, maar het goede is al veel! Einde Bergeijkse volkswijsheid!'

Het gesprek met de nieuwe woordvoerder van de gemeente die steunend en kreunend een bericht voorleest, en toch meent dat hij voor deze functie in de wieg is gelegd. Een mevrouw belt om te zeggen dat ze bij de plaatselijke bakkerij een jaar lang gratis brood heeft gewonnen. Maar nu heeft de bakker vanochtend het hele jaarrantsoen op haar stoep gedeponeerd, zodat ze haar huis niet meer uit kan. Ze krijgt de wind van voren van Toon en Peer, die haar maar wat graag betichten van ondankbaarheid.

Agressief en grof, dat zijn ze graag. En dom. Maar niet zo dom als de goedgelovige luisteraar, zoals ik, die er toch elke keer weer in opgaat als was het een echte actualiteitenrubriek. Een slome Bergeijkse meneer vertelt dat hij het hele weekeinde thuis is geweest en toch pas op maandagmorgen ontdekte dat zijn hele voorgevel was gestolen, plus zijn kelder.

Bijna huilend smeekt hij de brutale dieven nu om de voorgevel terug te bezorgen, en ook de kelder, want “een stuk van je identiteit zit natuurlijk in je voorgevel, en in je kelder'.

Toon en Peer ondersteunen deze oproep van harte en waarschuwen ons nog maar eens: “Hou je voorgevel in de gaten, én je kelder!' Ik betrap mezelf erop dat ik medelijden voel en instemmend knik. Sindsdien let ik toch wat meer op mijn voorgevel, vooral in het weekeinde.