Het beeld

Er is lang en terecht gemopperd over de teruglopende investeringen van publieke en private zenders in grootscheeps televisiedrama. De oorzaken waren duidelijk: grotere concurrentie, lagere budgets, een keuze voor veiligheid. De gevolgen waren niet alleen voelbaar als culturele verschraling, maar ook als negatieve invloed op de belendende, evenmin bijzonder florerende speelfilmsector.

Maar sinds eind vorig jaar beleven we ineens een explosie van nieuwe dramaseries van eigen bodem, alsof veel mensen tegelijk hun verantwoordelijkheid hebben genomen.

Een inventarisatie levert drie politieseries op: Spoorloos verdwenen (AVRO, Ned.2) en Van Speijk en Parels & Zwijnen bij Talpa; de laatste is voortijdig onderbroken wegens lage kijkcijfers. Dan zijn nieuw de psychologische thriller Vuurzee (VARA, Ned.3), de advocatenserie Keyzer & De Boer advocaten (KRO/NCRV, Ned.1), de multiculti comedy Shouf Shouf (VARA, Ned.3) en de romantic comedies - ook wel romcoms - Gooische Vrouwen, Koppels en Lieve lust, alle drie bij Talpa. De twee laatstgenoemden, achter elkaar uitgezonden elke woensdag, zijn hier nog niet behandeld. Een van de redenen is dat beide probleemgevallen zijn.

Je zou kunnen zeggen dat Koppels en Lieve lust elkaars spiegelbeeld vormen. Koppels gaat over dertigers met relatieproblemen, Lieve lust over twintigers die hoofdzakelijk plezier beleven aan hun promiscuïteit. Het rond een literaire uitgeverij in Amsterdam gedrapeerde Koppels behandelt herkenbare, soms maatschappelijk relevante kwesties op een tamelijk conventionele manier; in Lieve lust is realisme ver te zoeken, geeft de dartele, vaak verrassende vormgeving de toon aan, maar zijn de schijnbaar uit de losse pols geschudde scenario's nogal moeilijk te volgen.

Lieve lust is geproduceerd door Johan Nijenhuis en Alain de Levita (NL Film) die zo slim waren om jonge en stilistische begaafde regisseurs als Mark de Cloe (Valse wals, Boy Meets Girl Stories) en Ron Termaat (Lef) hun gang te laten gaan met zomers tegenlicht en bizarre kadreringen van cameraman Jasper Wolff. De charme van sterren als Birgit Schuurman en Angela Schijf zou de rest moeten doen.

Koppels heeft iets betere acteurs, zoals Gouden-Kalfwinnares Maria Kraakman, Nienke Römer en goede minder bekenden, maar de dialogen trekken soms. Het scenario van Hans Galesloot perst veel in elke aflevering van het doorlopende verhaal. De directeur laat bij hem thuis zijn best lopende auteur, een bedreigde moslim-feministe, onderduiken voor op Snuf en Snuitje lijkende boeven met snorren. Op de Frankfurter Buchmesse deelde hij het bed met een van zijn medewerksters, die vervolgens promotie maakte ten koste van een lesbische collega, die weer probeert een bevriende homoseksuele copywriter als spermadonor te engageren. Gisteren arriveerde haar broer uit Zuid-Afrika met een familiegeheim, dat alles op scherp stelt. Het klinkt erger dan het is, want sommige scènes werken soms verbazend goed, met subtext en humoristische terzijdes, maar het duurt wel allemaal erg lang. Als de twee series van regisseurs wisselden, zou het misschien net goed gaan.

Intussen is de stand per zender: Ned.1 1, Ned.2 1, Ned.3 2, Talpa 5, overige commerciëlen 0. In maart begint op Net5 een serie naar Martin Brils Evelien (Kim van Kooten).