Staalconcern Arcelor voelt zich te goed voor Mittal

De overnamestrijd tussen Arcelor en Mittal Steel zal 'lang en hard' zijn, aldus een strijdbare Guy Dollé gisteren. Maar de topman van Arcelor heeft maar weinig middelen om Mittal tegen te houden.

Guy Dollé begon zijn persconferentie in het Hilton-hotel bij de Arc de Triomphe in Parijs gisteren veelzeggend. 'Ik stel u de directie van Arcelor voor. Mijn zoon zit er niet bij.' De boodschap van de bestuursvoorzitter van het Luxemburgse staalconcern was helder: Arcelor is geen Mittal Steel, waar de oprichter en grootaandeelhouder Lakshmi N. Mittal zijn zoon Aditya tot financiële topman heeft benoemd.

De binnenkomer bleek de opmaat voor een opsomming van krachtige afwijzende formules. Dollé had ze paraat als weerwoord op het vijandige overnamebod van 18,6 miljard euro dat Mittal Steel vrijdag op Arcelor uitbracht. Over de ondoorzichtige bestuursstructuur van Mittal Steel. Over de sociale prestaties van beide ondernemingen. Over de 'Europese waarden' die Arcelor wel vertegenwoordigt en Mittal niet. En vooral over geld verdienen met staal. Want dat kan Arcelor volgens Dollé veel beter dan Mittal Steel. 'Wij zitten niet in dezelfde categorie', zei Dollé. 'Het staal van Arcelor is van hogere kwaliteit.'

Dat klopt volgens Mittal maar ten dele. Het heeft fabrieken die relatief laagwaardig staal maken, maar in de Verenigde Staten is Mittal de grootste producent van hoogwaardig staal voor de belangrijke auto-industrie en neemt het dezelfde positie in als Arcelor in Europa. Reden voor Mittal om over 'de best denkbare combinatie' te spreken.

Voor wie Dollé van arrogantie wilde betichten, had de Arcelor-topman nog een rijtje cijfers paraat. De omzet per ton verkocht staal is bij Arcelor 46 procent hoger dan bij Mittal en het operationele resultaat 31 procent hoger. En Mittal is weliswaar wereldmarktleider omdat het bedrijf het meeste staal produceert, 'maar Arcelor is de nummer 1 van de wereld in omzet', aldus Dollé.

Voor de aandeelhouders die in de verleiding zouden komen om toch te verkopen aan Mittal, volgden meer van zulke vergelijkingen. Sinds 1997 heeft het aandeel Mittal 8 procent verloren en het aandeel Arcelor 31 procent gewonnen. Bij Arcelor ligt de productie per werknemer op 475 ton, bij Mittal op 250. En Arcelor heeft succesvol geïnvesteerd in Brazilië en 'binnenkort volgt zeker China'.

Mittal is in de ogen van Guy Dollé een versnipperde onderneming met wisselende resultaten. De conclusie moest dus zijn waar hij ook mee was begonnen: 'Arcelor zal zijn toekomst niet met Mittal delen.' Het zijn 'twee bedrijven die in alles tegengesteld zijn'.

Volgens Arcelor zal de strijd als gevolg van het overnamebod van Mittal Steel 'lang en hard' zijn en vier tot zes maanden gaan duren. De topman van het concern is er zeker van dat Arcelor als winnaar uit de strijd naar voren zal komen. Maar gisteren presenteerde Dollé geen concrete strategie om weerstand te bieden tegen Mittal. 'Alles op zijn tijd', antwoordde Dollé op herhaalde vragen daarover. Het zal ook lastig worden voor Dollé, want circa 85 procent van de aandelen van Arcelor is beursgenoteerd en in handen van kleine beleggers. Als die hun stukken aan Mittal aanbieden, kan Dollé daar weinig aan doen.

Dollé voelde zich 'gesteund' door de Franse minister van Financiën Breton, die gisteren na een ontmoeting met Mittal zijn zorgen uitsprak over het ontbreken van een uitgewerkt plan voor na de overname. Mittal heeft bijvoorbeeld wel gezegd dat hij 800 miljoen euro aan kostenbesparingen denkt te kunnen behalen na een overname van Arcelor, maar niet hoe hij die wil bereiken. Middelen om de overname tegen te houden, heeft de Franse regering echter evenmin.

Dollé deed gisteren zijn uiterste best zijn concurrent af te schilderen als een soort roofridder die het beschaafde Arcelor niet waardig is. Hij keerde zich tegen de handelwijze van Lakshmi Mittal, die Arcelor volgens Dollé volledig heeft overvallen. Hij erkende met Mittal gesproken te hebben, maar het gesprek op 13 januari, 'aan het einde van het aperitief' van een diner in Londen, duurde 'niet meer dan vier minuten'. 'Toen zijn geen bedragen genoemd en heb ik geen nee en geen ja gezegd.'

Lakshmi Mittal is intussen een charmeoffensief begonnen bij de regeringen die zich zorgen maken over de toekomst van Arcelor. Gisteren sprak hij met de Franse minister van Financiën en vandaag ontmoet hij premier Jean-Claude Juncker van Luxemburg, dat 5,6 procent van de aandelen van Arcelor bezit. Juncker bespreekt de zaak morgen op zijn beurt met de Franse president Jacques Chirac, wanneer Lakshmi Mittal afspraken heeft bij de Waalse overheid (die ook aandelen Arcelor bezit).

Gisteren zei hij in Parijs dat hij met Arcelor een 'Europese kampioen' wil vormen. Hij heeft geen plannen om werknemers te ontslaan of fabrieken te sluiten. Hij zal alle afspraken die Arcelor met overheden en vakbonden heeft gemaakt over werkgelegenheid nakomen en hij is ook bereid het hoofdkantoor te verplaatsen van Rotterdam naar Luxemburg. Wat overigens niet wil zeggen dat daar ook de feitelijke leiding zal komen te liggen, want die wordt nu ook vanuit Londen gevoerd.

Lakshmi Mittal zegt te blijven streven naar een 'fusie van gelijken'. Maar een vriendelijke overname is geen optie meer, vindt Dollé. 'Dit regel je niet in vier minuten aan het einde van het aperitief.' De overname, vorige week, van het Canadese Dofasco door Arcelor begon ook met een vijandig bod, maar dat ging wel vergezeld van maanden overleg. Dat is Arcelor nu niet meer bereid met Mittal te voeren, aldus Dollé. 'Daarvoor is het nu te laat.'