Mittals zwakke plek

Guy Dollé heeft de vinger op de zere plek gelegd bij Mittal Steel. De topman van het Franse staalconcern Arcelor heeft het ondernemingsbestuur bij de agressor omschreven als 'afkomstig van een andere planeet'.

Als Mittals bod geheel uit contanten had bestaan, was zijn bestuursvorm irrelevant geweest. Maar driekwart van het bod van 19 miljard euro is in de vorm van aandelen. Daar kleven problemen aan. Om te beginnen zijn het tweederangs aandelen. De aandeelhouders van Arcelor zullen B-aandelen krijgen, met slechts de helft van het stemrecht van de A-aandelen, die exclusief zijn voorbehouden aan de familie Mittal.

Die wijst erop dat de A-aandelen tot nu toe tien maal zoveel stemrecht hadden als de B-aandelen. Maar dat is hetzelfde als tegen tweederangs burgers zeggen dat zij blij moeten zijn dat ze geen derderangsburgers zijn.

Dit superstemrecht houdt in dat Mittal in staat zal zijn een stevige greep te houden op het bedrijf. Zijn invloed zal worden verwaterd tot ruim 50 procent, maar hij zal nog steeds 64 procent van de stemmen bezitten en dus 's werelds grootste staalconcern als een familiebedrijf kunnen besturen.

Familiebestuur kan uiteraard een goede zaak zijn. En Lakshmi Mittal, de oprichter en topman van Mittal Steel, is een zeer succesvol ondernemer. Maar externe beleggers staan vaak - terecht - wantrouwig tegenover onwrikbare familiecontrole, zeker als een bedrijf een maatje groter wordt.

Er zijn genoeg slechte voorbeelden. Ken Morrison was een succesvolle detailhandelaar, tot zijn bedrijf de overname van het veel grotere Safeway verknalde. En beleggers in Rupert Murdochs News Corp maken zich zorgen of zijn zonen hem wel kunnen opvolgen.

Lakshmi Mittal is 55, veel jonger dan Rupert Murdoch. Maar in zijn geval bestaat er geen twijfel over de plannen voor een dynastieke opvolging. Zijn 29-jarige zoon Aditya is al financieel directeur en kan het roer zo overnemen. Indien de familie Mittal alleen met haar eigen geld speelde, zou dat geen probleem zijn, maar zij speelt in belangrijke mate met geld van externe beleggers. Dan is het niet alleen de vraag of Mittal-junior slim is - dat is hij zeker - maar ook of hij in staat is een zo'n concern te leiden. Mittals gebaren om tegemoet te komen aan de zorgen over het ondernemingsbestuur waren tot nu toe grotendeels cosmetisch.

Maar meer was ook niet nodig. De markt reageerde zo enthousiast op het bod op Arcelor dat de familie het gevoel zou kunnen hebben zich geen zorgen te hoeven maken. Maar dit wordt waarschijnlijk een lange overnamestrijd. En als de kwestie van het ondernemingsbestuur niet effectief wordt aangepakt, kan zij later nog tot problemen leiden.

Hugo Dixon

Voor meer commentaar uit Londen: www.breakingviews.com. Vertaling Menno Grootveld

    • Hugo Dixon