Echte crisis niet door Iran, maar door de VS

In NRC Handelsblad van 24 januari stond een artikel onder de kop `Echte crisis door Iran`. Dit is historisch onjuist. Al binnen een half jaar na de Islamitische Revolutie van Iran in 1979, waren de Amerikanen actief met hun opeenvolgende contrarevolutionaire activiteiten in en om Iran, die tot en met februari 1989 onafgebroken doorgingen.

Vanaf 1995 begonnen de VS samen met Israël met een geraffineerd plan om Iran door aanvallen te overmeesteren. De zwaar beschadigde kernenergiecentrale van Bushehr (nog door de sjah in aanbouw genomen) werd tot kernwapenproductiecentrale gebombardeerd. Ondanks herhaalde verklaringen van Iraanse hoogste leiders, dat Iran uit principe geen massavernietigingswapens zou produceren, werd hiernaar niet geluisterd en alleen de beweringen van Israël en de VS werden serieus genomen. De tactiek van Israël en de VS was tot nu toe om de IAEA van directeur El Baradei zover te krijgen, dat het voldoende materiaal aan zou dragen, om op grond daarvan de Veiligheidsraad te bewegen sancties tegen Iran uit te roepen. En die sancties moesten er vervolgens toe leiden, dat men Iran kon aanvallen. Waar tot nu toe deze procedure op is blijven hangen is de oprechtheid van directeur El Baradei van de IAEA. Hij ontving daarom ook de Nobelprijs voor de Vrede. Hij heeft in Iran geen belastend materiaal kunnen vinden op basis waarvan men zou kunnen concluderen, dat Iran kernwapens produceert of wil gaan produceren. Hij heeft ook geweigerd een zwartboek af te geven bij de Veiligheidsraad met gefingeerde cijfers. Ondanks deze feiten maakt de westerse wereld zich op voor de aanvallen op Iran. De volledige verantwoordelijkheid voor de gevolgen op de wereldeconomie door de voor eind maart geplande aanvallen rust bij de VS en Israël en niet bij Iran. Dat Europa zich nu ook heeft geschaard achter de twee hoofdschuldigen is onbegrijpelijk, zoals b.v. de missie van Nederlandse militairen naar Afghanistan.

    • Jan Oosthoek Voozitter Werkgroep Midden-Oosten