Nooit meer winterzwemmen

Vanochtend ben ik geroyeerd als lid van zwembad Tsjaika. Wegens kalknagels, moet ik blozend bekennen. Ik heb de infectie onlangs met grove chemicaliën en gevaar voor eigen nieren bestreden. Zoiets moet dan uitgroeien, maar de nagel van een grote teen oogt nog steeds onprettig geel. Helaas trof ik bij de verplichte tussentijdse medische controle vanochtend

vieze_voet.jpg

Vanochtend ben ik geroyeerd als lid van zwembad Tsjaika. Wegens kalknagels, moet ik blozend bekennen. Ik heb de infectie onlangs met grove chemicaliën en gevaar voor eigen nieren bestreden. Zoiets moet dan uitgroeien, maar de nagel van een grote teen oogt nog steeds onprettig geel.
Helaas trof ik bij de verplichte tussentijdse medische controle vanochtend de patriottische arts Tatjana. Dit gaat echt niet, zei ze hoofdschuddend toen ik mijn voeten ter inspectie op vetvrij papier plaatste. Dat collega-artsen het eerder geen probleem vonden, daarover zou ze intern een hartig woordje spreken.
Ik slofte Slavisch gedwee achter Tatjana naar de kassabalie, waar ze ‘afgekeurd!’ galmde en mijn abonnement annuleerde. Daarvoor hebben ze een apart stempel.
Jammer dan, ik bestelde berustend een glas verse jus. Maar Margreet ter Woerds, een vriendin, neemt zoiets dus niet. Zij informeerde zich nader.
?Altijd buitenlanders die met hun vuile tenen ons bad vervuilen?, zuchtte dokter Tatjana.
?Buitenlanders zijn zeker ook de enigen met aids hier?, wierp Magreet tegen. Dat vond Tatjana een plausibele stelling. En of mijn huisarts soms ook een buitenlander was? Van hen accepteert Tatjana namelijk geen medische verklaringen.
‘Nee, een Rus.’ Haar gezicht betrok.
‘Moet die jongen zijn teennagels soms uit laten trekken?’, probeerde Margreet. ‘Goed idee’, veerde Tatjana op. ‘Maar hij komt pas in aanmerking als ze weer zijn aangegroeid.’
Ik ga maar joggen.

PS: dit is een stuntvoet.

    • Coen van Zwol