Twee mooie dames

In het zicht van de Scheveningse haven eet Joep Habets Scheveningse vis

Vis eet je aan de haven. Het eteneetteam verschalkt graag een visje met zicht op een vissersvloot. Al sta je soms voor verrassingen. Bij het verlaten van een visrestaurant aan de kade in het Franse Honfleur - vissersboten voor de deur, de netten op de kade - struikelden we over de dozen van piepschuim waarin de verse vis was aangevoerd. Uit IJmuiden bleek uit de opdruk in grote zwarte letters. De verste vis komt van 't verst. Deze ervaring weerhoudt ons er niet van Mero aan de Scheveningse vissershaven te bezoeken. Mero is vertrouwd en toch nieuw. Het restaurant bestaat al jaren en is pas verhuisd naar een nieuw onderkomen. Kinderziektes zijn er nauwelijks, de muziek mag iets zachter staan en de afzuiging in de keuken wat harder. De borden zouden iets warmer mogen zijn. De bediening is onverminderd goed en het aanbod aan witte wijnen gevarieerd als voorheen. De entourage is nu ruim, strak in wit en zwart met een enkel kleuraccent. Er ligt een gedistingeerde leistenen vloer, aan de muur hangen forse foto's van vissen en wat verder in de wateren leeft.

De vaste gasten, veelal op leeftijd, zijn door het nieuwe onderkomen niet afgeschrikt en ook hoog opgeleide dertigers bevolken de zaak. Dat is de groep die, zo bleek onlangs tijdens de horecavakbeurs in Amsterdam, frequent restaurants met gastronomische ambitie bezoekt. Of het nu oud of nieuw publiek is, kreeft eet het graag getuige het grote verloop in het homarium dat midden in de zaak staat. 'Twee mooie dames', zegt de kreeftenvisser goedkeurend als hij het geslacht van de vangst heeft vastgesteld.

Ook al is er voor vleesliefhebbers keus, aan de haven eet je vis. Het aanbod is klassiek, zoals een plateau fruits de mer, kreeftenbisque en gebakken tong, aangevuld met een aantal ingetogen creatieve gerechten. Het zijn simpele bereidingen, maar perfect uitgevoerd met raffinement in garnituren en sauzen. Een mooie start is de bisque van kreeft, gevuld met een paar flinke stukken kreeftenvlees, met apart daarbij geserveerd een bodempje cognac en een bolletje zure room. Aan de overzijde van de tafel komt op Japanse wijze geserveerd, met stokjes als eetgerei, dunne plakjes rauwe heilbot, zalm, tonijn en Sint-Jakobsschelpen geserveerd met sojasaus, wasabi, zeewierpasta en aquitaine kaviaar. Alles is vers en fris, zoals het hoort. De 'rode' mul komt met aardappelpuree en 'provinciale' groentenvinaigrette. De provincie blijkt de Provence te zijn, dus met de groenten komt het goed. De vinaigrette, rijk gevuld met onder meer minuscule blokjes tomaat is subtiel, smakelijk en oogt fraai. Dat geldt zeker ook voor de kleurencombinatie op mijn bord, een prachtige moot volwitte heilbot, intens gele worteljus en hardgroene spinazie. De worteljus en de begeleidende uiencompote geven zoete accenten. De vis is uitstekend, de sauzen zijn perfect, het garnituur is karig. Nou ja, dat is in elk geval een excuus om de toetjeskaart niet ongezien te laten. Het chocoladetaartje stelt niet teleur, als je het aansnijdt vloeit de pure chocolade rijkelijk over het bord. Met de rekening van ruim 130 euro voor twee personen in de binnenzak lopen we behoedzaam naar buiten, maar hier aan de Scheveningse haven struikel je niet over de viskratten uit IJmuiden. Mero, Vissershavenweg 61E Scheveningen, 070-3523600 www.merovis.nl

    • Joep Habets