Naardermeer

Joyce Roodnat wandelt door Nederland en de rest van de wereld. Deze week in Noord-Holland

Het weer is druilerig volgens het boekje. In het moeras hangen de halmen zwaar over elkaar heen, alsof ze dronken dansen na een nacht doorhalen. De kale takkenbossen zien donker van het nat, doorweekt is de schors om hun stammen. De mistletoe in hun kruinen, doorgaans bosplaneten van allure, ziet verfomfaaid. Op een omgewaaide eik zijn de elfenbanken vandaag elfenbadjes.

Het koude licht onttrekt kleur aan het bos en het veld, het zeemleergeel overheerst de rest. Behalve in die els, daar gloeit een kooltje. Geconfronteerd met het bastje van een roodborst staat zelfs dit licht machteloos.

Is het dan een dag om het gewandel maar over te slaan?

Nee, dat zou dom zijn.

Dit is een dag voor wandelaars die weet hebben van de Art Déco-schoonheid die zich uitsluitend ontvouwt in een winters regenlandschap bij een temperatuur van enkele graadjes boven het vriespunt. Geen nevel te zien, geen ademwolkjes. Het is een kwestie van kaal en helder, van grillige contouren zoals alleen kou en vocht die kunnen aanbrengen.

Weemoed doet goed.

In een vogelhut krijgen we een eerste blik op een van de statige wateren van het Naardermeer. Zwanen gaan op een rij ondersteboven. Hun halzen verdwijnen, hun lijven zweven over het water, hun staarten en vleugels krullen op als tutu's. Inderdaad: Het Zwanenmeer.

Halverwege het 'Rondje Naardermeer' dreigen grote witte letters op een protestbord van Natuurmonumenten: 'Hier wordt niet gebouwd.'

Twee grote zwarte grazers banjeren er onderdoor. Stieren, levensgevaarlijke beesten - ze fungeren als waarschuwing in de trant van an offer you can't refuse, mag ik hopen, als een verweer tegen de plannen om het Naardermeer te belasten met de aanleg van een snelweg er vlak langs of, ideetje, eronderdoor.

In de 17de eeuw heeft men geprobeerd dit Naarder moeras droog te leggen, in 1904 wilde de gemeente Amsterdam het als vuilstortplaats gaan gebruiken, maar het werd het eerste officiële natuurgebied van Nederland. En nu een bouwput, een tunnel?

Dat hadden ze gedacht.

No pasarán!

'Zag je die witte reiger? Of was het iets anders?'

'Nee, waar?'

Man stopt de vogelkijker tussen mijn vingers: 'Je moet niet zo lopen denken; hier moet je kijken.'

Man heeft gelijk.

Ik kijk. Ik zie een rietkraag die een meerkoet baart. En nog een. En weer een. Ik zie schapen met hamstergezichten, ze maken bokkensprongen. Vanaf een grasdijk die stevig slijk onder mijn schoenen plakt, zie ik pollen moerasgras, rietsigaren met kwastjes, en steeds opnieuw het nobele bleke water van het Naardermeer. 17 km. 'Rondje Naardermeer' is een rondwandelroute van Natuurmonumenten. Start bij station Bussum of bij de parkeerplaats Meerkade, Bussum. Prijs beschrijving voor leden € 1,13, niet leden € 1,59.

    • Joyce Roodnat