Mittal verbijstert met bod van 19 miljard euro

Mittal Steel is 's werelds grootste staalproducent. Het concern is stoutmoedig door een vijandig bod van 19 miljard euro op het op één na grootste bedriif in deze sector, het in Parijs genoteerde Arcelor. Een transactie zou zinvol zijn voor beide partijen.

Op de industriële logica is niets aan te merken. Mittal schat de synergievoordelen op 1 miljard dollar, of 8 procent van de verwachte winst vóór rente, belastingen en afschrijvingen van de fusiecombinatie. Maar die schatting is waarschijnlijk aan de conservatieve kant voor een bedrijf dat zo'n groot speelveld en zoveel operationele doelmatigheid zou kennen.

Ook de financiële logica is in orde, hoewel premies vrij snel kunnen verschuiven in een conjunctuurgevoelige sector als staal. De geboden premie ligt 27 procent boven de meest recente koers van Arcelor. Mittal biedt een mix van 75 procent aandelen en 25 procent contanten. Over de waarde van het bod in aandelen is discussie mogelijk, omdat beide bedrijven worden verhandeld op slechts zo'n zes maal de huidige winst, net nu het toppunt van de staalcyclus is bereikt. Maar Mittal wordt waarschijnlijk verhandeld tegen een korting ten opzichte van zijn reële waarde, omdat maar een klein deel van de aandelen beursgenoteerd is en het bedrijf een korte geschiedenis heeft.

Arcelor heeft nog niet op het bod gereageerd, maar trok zich op 13 januari wel terug uit aftastende besprekingen. Het moet een cultuurschok zijn voor de regionale marktleider om ten prooi te vallen aan een mondiale concurrent. Arcelor werd pas in 2002 opgebouwd uit de nationale kampioenen van diverse Europese landen. Gezien de lange geschiedenis van staatssteun en Europese overheidsbemoeienis met de staalsector is het een opmerkelijk normaal bedrijf. Er zijn geen gouden aandelen en slechts 15 procent van de aandelen circuleert niet.

Europese politici zullen onthutst zijn. Mittal is geregistreerd in Nederland, en de familie Mittal woont in Groot-Brittannië, maar het concern heeft vrijwel geen activiteiten in West-Europa. Bovendien zouden de politici zich ongemakkelijk kunnen voelen bij de beheersing door de familie van 50,1 procent van de aandelen en 63 procent van de stemmen.

Mittal rekent erop dat de vele institutionele beleggers van Arcelor topman Dolle aan zijn dikwijls beleden toewijding aan de aandeelhouderswaarde houden. In een bedrijfstak met zulke lage waarderingen kan hij waarschijnlijk voor een genereuzer overnamebod pleiten. Maar het zal hem lastig vallen een beter alternatief te vinden.

Edward Hadas

    • Edward Hadas