Ivantsjoek na remise snel de koude nacht in

Wie de afgelopen week 's avonds door Wijk aan Zee heeft gelopen moet hem zijn tegengekomen. Urenlang slenterde Vasily Ivantsjoek door het winterse badplaatsje, met een wollen muts ver over de oren getrokken de koude trotserend. Een gelukkige indruk maakte hij niet. Diep in gedachten verzonken leek de wereld om hem heen nauwelijks tot hem door te dringen. Soms verviel Ivantsjoek in een oude gewoonte en huilde de schaker zachtjes als een wolf naar de sterrenhemel.

Veel had de Oekraïner zich voorgesteld van het Corus schaaktoernooi en het begin had ook niet beter kunnen zijn. Zijn eerste twee partijen won hij, beide nota bene met zwart. De domper volgde in de derde ronde. In een riante stelling blunderde hij tegen Anand en moest weinig later de partij opgeven. Wat er nog aan optimisme restte, kreeg daarna een tweede knauw toen hij enkele dagen later door Adams van het bord werd gezet.

Het enige grote doel dat hij nu nog over had was de partij tegen Veselin Topalov, die in de elfde ronde op het programma stond. In die directe confrontatie met de wereldkampioen kon hij alsnog laten zien hoe onfortuinlijk hij het afgelopen jaar was geweest. Hoewel hij in 2005 het ene na het andere toernooi won ging een uitnodiging voor het WK-toernooi in San Luis aan zijn neus voorbij. En in zo ongeveer het enige zwakke toernooi dat hij speelde, de World Cup in Khanty Mansiysk, waren de tickets voor het volgende wereldkampioenschap te verdienen.

Uiteraard was Topalov zich bewust van het gevaar dat achter de witte stukken plaatsnam. In zijn dikke trui, verfomfaaide spijkerbroek en halfhoge laarzen zag Ivantsjoek er misschien enigszins afwezig uit, maar iedere schaker weet dat 'Tsjoekie' elk moment vernietigend uit kan halen. Hoe verbeten Ivantsjoek was bleek uit de cruciale momenten in de partij. De opening leverde hem geen voordeel op, maar toen hij de keus had om remise door zetherhaling af te dwingen of verder te spelen besloot hij na een half uur diep denken tot het laatste. Het was een riskante beslissing, want het was eerder zwart die beter kwam te staan.

Een tweede lange denkpauze nam Ivantsjoek na de eerste tijdcontrole om zijn kansen in het eindspel uit te rekenen. Inmiddels stond hij wel degelijk een tikje beter en Topalov moest nauwkeurig verdedigen. Met succes. Na zes uur spelen was het bord bijna leeg en de remise een feit, waarop Ivantsjoek zich razendsnel uit de voeten maakte.

Topalov was tevreden met het halve punt, zeker ook omdat Vishy Anand er niet in slaagde hem bij te halen. Op papier leek Anand een goede kans te maken op een vol punt omdat hij met wit tegen Sergei Tiviakov speelde. Dat pakte heel anders uit. Voor de partij vertelde Tiviakov dat hij blij was geweest dat hij voor de elfde ronde een rustdag had gehad, zodat hij zich goed had kunnen voorbereiden. Na een zet of tien kon je je afvragen waar die voorbereiding dan wel uit had bestaan.

De Scandinavische verdediging van Tiviakov oogde verdacht en leek elk moment in te kunnen storten. Zo dacht Anand er ook over. Totdat de Nederlandse grootmeester met een ijzersterke loperzet liet zien dat hij zijn tijd wel degelijk goed had besteed. Van het een op het andere moment werd duidelijk dat het zwart was die beter stond. Het was jammer dat Tiviakov in het vervolg een sterke manoeuvre miste. Nu moest hij alsnog goed oppassen om de remise veilig te stellen, een klus die hij probleemloos klaarde.

De remise van Tiviakov was meteen ook de Nederlandse oogst in de hoofdgroep. Ivan Sokolov moest zijn meerdere erkennen in Sergei Karjakin. De zestienjarige Karjakin is met een opmerkelijke reeks bezig. Met zwart heeft hij al zijn partijen nog remise gespeeld, maar met wit is het buigen of barsten. Twee keer verloor hij, tegen Sokolov boekte hij zijn vierde overwinning.

Loek van Wely beleefde gisteren een ongelukkige partij tegen herintreder Gata Kamsky. Misschien speelde onbewust mee dat hij de Amerikaan tien jaar geleden bijstond als secondant in diens WK match tegen de Rus Karpov. In ieder geval miste Van Wely met zwart verschillende kansen op goed tegenspel en liep hij uiteindelijk teleurstellend in een matnet.

    • Dirk Jan ten Geuzendam