Hamas

Naar aanleiding van het verhelderende artikel 'Jihad per Mercedes' van Oscar Garschagen (Zaterdags Bijvoegsel, 21 januari) een aantal opmerkingen.

Volgens de burgemeester van Nablus betekent democratie ook dat de wil van de kiezers wordt gerespecteerd. De directeur van Al-Aqsa TV, gevraagd of Hamas ooit Israël zal erkennen, antwoordt grimmig: 'Geen denken aan.' Stel nu dat een meerderheid van de Palestijnen wél voor erkenning van Israël is, als daarmee de Palestijnse staat in de door Israël bezette Palestijnse gebieden verwezenlijkt kan worden, dan eist democratisch denken en handelen toch dat die erkenning er de jure moet komen? Formeel is reeds lang van die erkenning sprake, namelijk.

Als Hamas de verkiezingen wint, dan mag van de zijde van het Westen niet langer lippendienst aan Israël worden verleend, door deze verzetsbeweging te (willen) boycotten of anderszins te dwarsbomen. Het onder druk zetten van bewegingen die zich verzetten tegen illegale bezetting, is ondemocratisch en doet mallotisch aan. Zo werd verzet, in het bezette Nederland tijdens WO-II, vanuit Londen niét bestreden, integendeel...

Notabene. Mijn insteek in deze is dat (de) zelfmoordaanslagen ethisch-moreel verwerpelijk zijn, en dat contra-productief verzet irrationeel is. Deze volgorde is niet toevallig. En Hamas e.a. bewijzen de Palestijnse zaak een slechte dienst door de nog steeds bestaande mogelijkheden ter verkrijging van hun staat met dergelijke methoden om zeep te helpen.