Grenzeloos dom

Vorige week vrijdag kon u in deze krant een foto aantreffen van met spandoeken gewapende leerlingen en leraren van de scholengemeenschap De Driemark in Winterswijk. Zij demonstreerden tegen de uitzetting van Taida Pasic.

Deze achttienjarige scholiere, afkomstig uit Kosovo, is - zo bleek uit de begeleidende tekst - in 1999 met haar ouders en haar beide zusjes naar Nederland gevlucht. Een jaar geleden is het gezin, nadat hun asielaanvraag was afgekeurd, naar Bosnië teruggekeerd. In november is Taida in haar eentje naar Nederland teruggekomen, naar de zesde klas vwo met de bedoeling hier alsnog eindexamen te doen. De school was blijkbaar van mening dat dit een haalbare zaak was en dat het zonde was zo kort voor het eindexamen ergens anders opnieuw te moeten beginnen. In Kosovo kennen ze niet onze 'tweede fase'.

Om de school te kunnen afmaken heeft Taida een tijdelijke verblijfsvergunning aangevraagd. Die is op 12 januari afgewezen. Vervolgens is de politie naar de school gegaan met voor Taida het bevel zich op het politiebureau te melden. Dat heeft ze gedaan en vervolgens is ze naar het uitzetcentrum in Rotterdam gedeporteerd.

Schoolleiding en leraren zijn, zo meldt de krant, vooral geschokt door de manier waarop ze is behandeld. Ik niet. Ik ben vooral geschokt door de absurditeit van het besluit en de motivering ervan. Volgens de immigratie- en naturalisatiedienst IND kon ze ook buiten Nederland een vergelijkbare opleiding volgen. Natuurlijk kon ze dat, de hele wereld kent vergelijkbare opleidingen, maar het is natuurlijk absurd om een eens begonnen opleiding zo kort voor het einde af te breken. Dat probeer je koste wat het kost te voorkomen. Nederlandse ouders zullen alles in het werk stellen om te voorkomen dat hun zoon of dochter ruim een jaar voor het eindexamen van school moet veranderen. Maar van dit meisje wordt geëist dat ze in eigen land gewoon verder gaat, want ook daar kennen ze ongetwijfeld een vergelijkbare opleiding'.

Inmiddels is na een bezwaarschrift besloten dat Taida in Nederland de uitkomst van een verzoek om een voorlopige voorziening mag afwachten. Wat een goedheid, wat coulant, ze mag in afwachting van de uitslag dus gewoon doorgaan met school. Dat neem ik aan tenminste, dat ze de school niet hoeft af te maken vanuit een of ander detentiecentrum. En nu maar bidden en hopen dat de uitslag van de voorlopige voorziening niet al te snel komt, want het zou natuurlijk vervelend zijn als ze halverwege het eindexamen opnieuw werd opgepakt.

We maken ons met terugwerkende kracht altijd weer opnieuw kwaad over ambtenaren die in de oorlog rücksichtslos deden wat hun door de bezetters werd opgedragen, maar dit is veel erger. Het zijn hier niet alleen onze ambtenaren die opdrachten uitvoeren, maar het zijn ook onze ambtenaren en politici die ze bedenken. Het beleid èn de uitvoering ervan, het is allemaal made in Holland.

Taida Pasic heeft er natuurlijk uitermate onverstandig aan gedaan de officiële weg te bewandelen door een verblijfsvergunning aan te vragen. Er was altijd wel een klasgenoot geweest bij wie ze had kunnen onderduiken. Wat het geheel nog eens extra wonderlijk maakt is dat we intussen allerlei buitenlanders hier naar toe halen om een hbo- of universitaire opleiding te komen volgen. Dat is goed, wordt gezegd, in het kader van de internationalisering, want dat maakt dat onze studenten mee globaliseren. Maar voor Taida, voor wie dit evenzeer geldt, hebben we geen plaats. Het is niet alleen onbegrijpelijk en harteloos, het is ook zo grenzeloos dom.

lgm.prick@worldonline.nl