Blue Collar

Nooit gedacht dat auto’s zo interessant kunnen zijn. Heb de afgelopen maanden veel gesproken en geschreven over hét economische verhaal van Amerika van het moment: de autoindustrie (zie de links naar artikelen in de rechterkolom). Het gaat niet goed met de Amerikaanse auto-industrie. In dit onderwerp komt alles samen: de macht van de vakbond, de

bluecollarklein_1.jpgNooit gedacht dat auto’s zo interessant kunnen zijn. Heb de afgelopen maanden veel gesproken en geschreven over hét economische verhaal van Amerika van het moment: de autoindustrie (zie de links naar artikelen in de rechterkolom).

Het gaat niet goed met de Amerikaanse auto-industrie. In dit onderwerp komt alles samen: de macht van de vakbond, de onmacht van bedrijven zoals GM en Ford om goedkoper te produceren en meer te verkopen. En dat alles tegen de achtergrond van oprukkende Aziatische fabrikanten, waar het - ook in Amerika - wel goed mee gaat. Als het voor Toyota even meezit, wordt het bedrijf dit jaar voor het eerst groter dan General Motors. Pijnlijk.

bluecollargroot_2.jpgHet Museum of the Moving Image speelde er mooi op in, en vertoonde gisteren Blue Collar, een film uit 1978. De ster was Richard Pryor, die anderhalve maand geleden overleed. Kijk hier naar een filmpje wat New York aan Pryor doet (6 mb).

Pryor speelt in de film (ook met Harvey Keitel) een heetgebakerde arbeider die in arren moede besluit dan maar van de vakbond te stelen. Ook al heeft diezelfde vakbond zijn loon omhoog weten te onderhandelen, hij staat met zijn rug tegen de muur:

„It ain’t the wages, man. It’s the prices.”

bluecollargroot_1.jpg(En hij baalt ervan dat het kastje met zijn werkkleding maar niet gemaakt wordt en hij met zijn vinger het slot moet opendraaien. Maar dat is een ander verhaal.)

Het zou me verbazen als een van de bezoekers daadwerkelijk in een fabriek zou werken, maar ze hadden er allemaal strijdbare gedachten over. Kijk hier maar naar een filmpje (6 mb). En het loopt natuurlijk slecht af met de diefstal. Pryor in de film: „Maybe we should’ve robbed a liquor store like everybody else.”

    • Freek Staps