Rintje

“Het heeft vannacht gevroren“, zegt de moeder van Rintje. “Kijk, op het raam zitten allemaal ijskristallen!“

Illustratie Sieb Posthuma Posthuma, Sieb

“Het lijken wel sterren“, zegt Rintje. 'Sterren die uit de hemel gevallen zijn.“

“We gaan vandaag maar niet op de fiets naar school“, zegt mama. 'Daar is het veel te glad voor!“

“Moeten we helemaal lopen?“ vraagt Rintje.

“De zon schijnt“, zegt mama. 'Het is juist heerlijk, een wandeling! Eet snel je koekbotjespap, anders komen we niet op tijd.“

Buiten komen er allemaal kleine wolkjes uit Rintjes neus. “Hé, waarom huil je?“ vraagt hij aan zijn moeder.

“Ik krijg altijd tranen in mijn ogen van dat koude weer“, zegt mama. 'Het heeft vannacht zeker tien graden gevroren.“

“Kijk daar bij dat dak“, zegt Rintje. Aan de dakgoot hangen allemaal lange pegels van ijs. 'Het lijkt wel van glas. En op de grasveldjes zijn ook alle druppeltjes bevroren. Het is net of het gras helemaal van zilver is.“

“Kom maar hier op dit stukje stoep lopen, Rintje“, zegt mama. “Hier hebben ze gestrooid, dan kan je niet uitglijden!“

“Wat strooien ze dan?“ vraagt Rintje. 'Het prikt aan mijn poten.“

“Zout of pekel“, zegt mama. 'Loop maar snel door dan voel je het niet zo.“

Op het schoolplein zien ze niemand uit Rintjes klas.

“De bel is al gegaan“, zegt mama. 'Kom, we lopen snel naar je klas.“

In de deur van de klas blijven ze verbaasd staan. Juf Wijskop staat bij haar tafel en op de tafel ligt een hondje op zijn rug. Met een doek wrijft juf Wijskop alle vier zijn pootjes schoon.

“Wat bent u aan het doen?“ vraagt Rintje.

“Het is weer pekelpootjesweer“, zegt juf Wijskop. 'Voor het verkeer is het heel goed dat er pekel op straat ligt, want zo gebeuren er geen ongelukken. Maar het prikt ontzettend aan je pootjes.“ En hup, daar ligt de volgende hond al bij juf op tafel.

Henriette hoeft niet, want ze heeft nergens last van. 'Ik had mijn nieuwe bontlaarsjes aan“, zegt ze. 'Heb jij wel pekelpootjes?“

“Ik ben heel hard gaan lopen dan voel je het niet zo“, zegt Rintje. 'Het gaat wel.“

“Kom toch maar“, zegt juf. 'Ik zal je pootjes even afspoelen, dat is lekkerder.“

Als alle pekelpoten zijn afgespoeld zet juf Wijskop de verwarming lekker hoog.

“En dan is het nu de hoogste tijd om met rekenen te beginnen“, zegt ze.

EINDE

Meer over Rintje op www.rintje.nl

    • Sieb Posthuma