Debat over zege Hamas

Zege Hamas zou gunstig kunnen uitwerken

[...] Wordt het [vredesproces] een chaos? Mogelijk, maar de deelname van Hamas aan de verkiezingen zou wel eens een ramp kunnen zijn die als iets goeds uitpakt. Het zal de Palestijnen dwingen eens en vooral een serieuze keuze te maken. Óf ze conformeren zich aan democratische normen volgens welke samenlevingen het politieke spel vreedzaam spelen. Óf ze geven de voorkeur aan het oude, Libanese type van politiek bedrijven, waarbij partijen die zetels in het parlement willen verwerven, zich tegelijkertijd bezighouden met terreur en gewapende milities instandhouden voor het geval dat.

In het eerste geval zullen de Palestijnen de sympathie en de steun van allen verwerven, voornamelijk van Israël. Maar als ze voor de tweede optie kiezen zal de wereld de handen van hen aftrekken en hen als een failed state verklaren.

Dit alles overwegend, ben ik blij dat Hamas de verkiezingen heeft gewonnen. De zaken komen nu een stuk helderder te liggen. Er zal geen vergoelijking meer zijn, geen dubbelzinnigheden op de wijze van Arafat en geen Abbas-achtige onmacht. Het is beter zaken te doen met een echte vijand: bestrijd hem zolang hij jouw vijand is, en praat met hem als hij werkelijk bereid is een akkoord te sluiten. De geschiedenis heeft laten zien dat dit soort dingen gebeurt.

(Uri Dromi van het Israel Democracy Institute te Jeruzalem in de International Herald Tribune)

Hamas moet zich nu waarmaken

[...] Geen enkele democraat kan ontkennen dat dit een eerlijke krachtmeting was. Het was bovendien de eerste keer dat een regerende Arabische partij door het vreedzame middel van verkiezingen afstand van de macht heeft moeten doen. Dat is geen kleinigheid. Terwijl we nog nadenken over de betekenis ervan, zouden we ons ook moeten herinneren dat een meerderheid van de Palestijnen vrede met Israël wil, en dat zij dezelfde mensen zijn die voor Hamas hebben gekozen, een organisatie die uit is op de vernietiging van Israël. De Israëliërs zouden dit verschijnsel moeten herkennen: de meesten van hen willen het conflict met de Palestijnen oplossen, maar toch stemmen ze regelmatig voor leiders die dit onmogelijk maken.

Het is niet verwonderlijk dat Fatah, de nationale bevrijdingsbeweging die de Palestijnse vlag gedurende veertig jaar heeft getorst, met zoveel weerzin is afgewezen. Te veel van haar leiders zijn de belichaming geworden van corruptie en incompetentie, graaiend naar buit te midden van de wanhoop van hun volk.

Hamas wordt daarentegen algemeen gezien als eerlijk en toegewijd, en bovendien als moedig wegens het verwerpen van onderhandelingen. Maar zouden de fundamentalisten hebben gewonnen als er nu een Palestijnse staat was die zich uitstrekte op de Westelijke Jordaanoever met Arabisch Oost-Jeruzalem als zijn hoofdstad, in plaats van een Israëlische bezetting met uitbreidende nederzettingen en 400 controleposten op een klein gebied? Nee. Hamas heeft veel meer bevolkingsgroepen aangesproken dan haar natuurlijke achterban wegens deze dodelijke impasse.

Dat gezegd zijnde, kijken de Palestijnen nu naar de nieuwe regering voor banen en scholen, gezondheidszorg en vuilnisophaaldiensten, en voor veiligheid in plaats van het wetteloze factionalisme van Fatah. Hamas is tot nu toe in de luxe-positie van de oppositie geweest met het aura van het martelaarschap om zich heen; nu moet ze regeren. [...]

Het is onwaarschijnlijk dat een Israël dat niet met Abbas zaken wil doen, een andere houding tegenover Hamas zal aannemen. Maar erkend moet worden dat de in toenemende mate pragmatische fundamentalisten een stabiliteit kunnen leveren waartoe Fatah niet in staat was. Dat zal echter niet lukken als Israël doorgaat met zijn project om eenzijdig nieuwe grenzen te trekken voor een vergrote Israëlische staat ten koste van de Palestijnen.

(Commentaar Financial Times)

Kan Hamas haar naam zuiveren?

[...] Voor de eerste keer zullen Arabische fundamentalisten hun ideologie moeten meten met de dagelijkse praktijk.

Er bestaat slechts één precedent van een democratisch aan de macht gekomen regering die uit moslim-fundamentalisten bestaat: Turkije. [...] In plaats van het land een conservatievere richting te laten inslaan - islamitisch georiënteerd en geïsoleerd - heeft de regering in Ankara er alles aan gedaan om de Europese Unie tevreden te stellen opdat Turkije als lid geaccepteerd kan worden.

[...] De Arabische wereld zal de Palestijnse natie met grote nauwkeurigheid volgen. Sommige fundamentalisten willen dat Hamas doorgaat met haar terreur tegen Israël. Verder is het ook zo dat sommige Arabische dictaturen hetzelfde wensen omdat ze dan kunnen blijven rekenen op de steun van het Westen, dat het alternatief vreest. Maar anderen hopen dat [...] Hamas haar naam zal zuiveren van terrorisme, dat ze het leggen van bommen zal inruilen voor praten, dat ze zal tonen dat een religieuze moslimregering niet noodzakelijk betekent dat godsdienst aan de bevolking zal worden opgelegd, en evenmin dat geweld moet worden gebruikt om rechtvaardigheid te bereiken .

(Orly Halpern in de Jerusalem Post)