Anna antwoordt op de beschuldiging van Tobit

Zelfs blind denk je nog alziende te zijn, maar

ziende was je al blind. In mijn armen draag ik

wat ik verdiende terwijl jij mokt, mij

tot zondebok maakt. Met open ogen

Tobit en Anna met het bokje

sliep je, nu zit je daar, sleet op de naad

van je kleed, een mol, het schoppen niet waard, jij

de rechtvaardige altijd goedgeefse, een vrek

bleef je, gehecht aan je macht. Nee

Tobit, ik ben geen dievegge, dat weet je,

tussen ons mekkeren alstu en danku, want

geven geeft achting, ontvangen maakt nietig, dát

zit je dwars. Was liever je ogen

met de gal die je spuwt, schrob de hoogmoedige

drek van je ziel. En zie!

    • Hester Knibbe