Van mens tot film

Op het International Film Festival Rotterdam is één programma gewijd aan de biopic, de biografische film.

Colin Campbell in 'Fascination' van Mike Hoolboom

Zou ie al gemaakt zijn, een film die net zo lang duurt als iemands leven, een film die dus, als iemand één is, al 8760 uur duurt? Een film die net zo lang duurt als een volwassen leven is wel voorstelbaar maar niet haalbaar, zoals een kaart van Nederland zo groot als Nederland niet praktisch is (maar toch begerenswaardig). Het gaat dan ook anders, altijd.

In Hollywood zijn ook voor de biografische film, de biopic, trucs bedacht die een leven sneller laten gaan dan in real time het geval is geweest. Weg met het tanden poetsen en boterhammen eten, hier met de eerste kus en de laatste adem. Op het Rotterdams filmfestival is dit jaar een speciaal programma gewijd aan de biografische film, Vita Brevis, dat wil laten zien dat er nog andere mogelijkheden zijn, dat regisseurs opnieuw hebben nagedacht. Hoe wordt een mens een film?

De komende tien dagen is te zien hoe dat gebeurt met een Amerikaanse fotograaf, een Armeense dichter, een Indonesische journalist, een Ierse hongerstaker, een Japanse keizer, of een Canadese videoregisseur (Colin Campbell, in de de film Fascination van Mike Hoolboom). Voor de hand liggen de methodes soms niet. In de film over de Ierse politieke gevangene Bobby Sands wordt de IRA bijvoorbeeld niet eens genoemd. In de film Poeti veradardze reist de regisseur met het nieuwe standbeeld van een negentiende-eeuwse dichter door Armenië.

Volgens Gerwin Tamsa, samensteller van Vita Brevis, zouden alle films uit dit programmaonderdeel ook op het festival te zien zijn geweest als het programma niet bestaan had. Nu het bestaat, geeft het een onverwachte dwarsdoorsnede van het festival, met werk van veteranen als Aleksandr Sokoerov en Raul Ruiz en van beginners uit Italië, Canada en Nederland; hun namen noemen heeft vandaag nog geen zin. Morgen misschien wel. Wordt vervolgd.