Toeterend op weg naar laatste parlement

Voor de laatste keer gaan de Antillen naar de stembus om een gezamenlijk parlement te kiezen. Een leger van partijtjes doet mee. Maar veel kiezers zijn moe van de corruptie.

Advocaat Nelson Navarro, lijsttrekker van de nieuwe partij Forsa Korsou, krijgt op Curaçao tijdens de verkiezingscampagne veel aandacht. Foto Prince Victor Victor, Prince

Een stoet auto's met paarse vlaggen en stickers zet zich luid toeterend in beweging voor het partijgebouw van Forsa Korsou. Kopstukken van de Curaçaose partij gaan de wijken in om stemmen te winnen voor de Antilliaanse parlementsverkiezingen van vrijdag. Pal naast het partijgebouw, ofwel de sede, wapperen opzichtig oranje vlaggen van de partij Frente Obrero i Liberashon (FOL) van Anthony Godett.

Achter het stuur van een rode SUV kijkt Glenn Camelia, directeur van de Sociaal Economische Raad (SER) en tweede op de lijst van Forsa Korsou, gelaten naar de dundoeken van de tegenstander. 'Wij hebben het 'nadeel' dat we professionals zijn', zegt Camelia, 'bij ons gaat het vooral om de inhoud, niet zozeer om de vlaggen.'

Forsa Korsou doet, net zoals zeven andere partijen, voor het eerst mee aan de verkiezingen. Een kleine 112.00 Curaçaose stemgerechtigden kunnen morgen kiezen uit 200 kandidaten, verdeeld over 14 partijen. Vier jaar geleden sleepten arbeiderspartij FOL van Anthony Godett, in hoger beroep veroordeeld tot 15 maanden gevangenisstraf wegens fraude, en de christen-democratische Partido Antia Restrukturá (PAR), sinds kort geleid door de moederlijke oud-minister Emily de Jongh-Elhage, de meeste zetels binnen.

Deze politieke polarisatie weerspiegelt de tweedeling in de Curaçaose samenleving - waar PAR traditioneel kiezers trekt onder succesvolle Curaçaoënaars, spreekt FOL laagopgeleide arbeiders en werklozen aan. Forsa Korsou, de grootste kanshebber onder de nieuwkomers onder leiding van advocaat Nelson Navarro, denkt die kloof te kunnen dichten.

'Wij zijn jongens uit de volksbuurten', zegt Camelia, 'die min of meer toevallig konden studeren en nu de morele verplichting voelen professioneel iets terug te geven. Op basis van een emotionele binding met de bevolking.'

Dat bijna de helft van de kandidaten op de paarse lijst hooggeplaatste ambtenaren zijn, mag het contact met de lager opgeleide bevolking niet in de weg staan, meent Camelia. 'Ik kom nog regelmatig in de barrio waar ik ben opgegroeid. Dat is niet omdat er nu verkiezingen zijn, dat heb ik altijd gedaan.'

De strijd om de FOL-stemmers, het grootste deel van de Curaçaose bevolking, is in volle gang. Ook voor de PAR, dat in achterstandswijken veelal als arrogant wordt aangeduid. In een poging stemmen te winnen heeft de huidige PAR-premier, Etienne Ys, als partijleider plaatsgemaakt voor de meer aimabel ogende Emily de Jongh-Elhage. Haar slogan: Ban Uni ku Emily, ofwel Laten we samenkomen met Emily.

Met Curaçao als autonoom land binnen het koninkrijk in het vooruitzicht - vorig jaar is in samenspraak met Nederland besloten om het Antilliaanse staatsverband per medio 2007 op te heffen - is samenwerking urgent binnen de eilandsamenleving. Maar het feit dat kiezers morgen naar de stembus gaan om voor de laatste keer een Antilliaans parlement te kiezen, speelt een ondergeschikte rol in de campagne. Thema's als werkgelegenheid, criminaliteitsbestrijding en onderwijs lijken belangrijker voor de Curaçaoënaar, die na 23 kabinetten in 52 jaar geen hoge pet meer op heeft van de politiek.

In de volkswijk Jan Doret probeert Camelia vanuit zijn SUV een paarse sticker aan een bejaarde vrouw te geven. 'Ik wil niets met politiek te maken hebben', zegt ze schel. De oude dame is niet de enige. Uit een onderzoek van het Antilliaanse Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) uit 2004 blijkt dat ruim 90 procent van de Curaçaoënaars denkt dat corruptie invloed heeft op het gezinsleven, bedrijfsleven, de politiek en de normen en waarden in de maatschappij.

De aanwezigheid van economische kartels, veelal verbanden tussen vooraanstaande families met oud geld, is op het eiland inmiddels meer dan een publiek geheim. In zijn verkiezingsbijlage publiceerde het Curaçaose dagblad Amigoe gisteren een gedetailleerd schema van 'netwerken van persoonlijke belangen en corruptie', inclusief families, politici, bedrijven, overheid-NV's en geopolitieke verbanden met Venezuela en het Midden-Oosten. 'Wat je ziet, is wat je krijgt!', luidde het onderschrift.

Ook Forsa Korsou komt in het schema voor. Maar volgens Camelia is de partij financieel onafhankelijk en staan de kandidaten buiten iedere denkbare invloedssfeer. 'Forsa Korsou', zegt Alvin Daal, oud-directeur van het departement van Justitie en nummer 9 op de paarse lijst, vanaf de achterbank van Camelia's SUV, 'is juist niet bijeengekomen om gevestigde belangen te behartigen.'

Camelia rijdt terug naar de sede. Langs de weg wapperen voorbedrukte partijvlaggen van alle kleuren aan lantarenpalen. In het verleden lieten kiezers hun partijvoorkeur blijken door een houten stok met een gekleurd doek in hun tuin te plaatsen, maar dit jaar worden de verkiezingen gekenmerkt door een professionalisering van propagandamateriaal. De grote partijen besteden dit jaar gezamenlijk minimaal 1 miljoen euro aan hun campagnes.

Het is de vraag of het nieuwe campagnemateriaal ook meer stemmen op gaat leveren. Enkele weken geleden werden FOL-aanhangers de wijk Seru Domi uitgejaagd, nadat ze met een hoogwerker, ingezet om vlaggen op te hangen, een elektriciteitspaal omver reden. De halve wijk zat een paar uur zonder stroom. Het lijkt Godett niet te deren. Overtuigd van zijn verkiezingswinst vroeg hij deze week een vergunning aan om zondag een grootscheepse overwinningsoptocht te houden.

    • Miriam Sluis