Geen Iraanse kernwapenproducties

Het artikel van Amitai Etzioni, `Zachte drang tegen Iran kan niet zonder stok` (NRC Handelsblad, 19 januari) gaat er vanuit, dat Iran geen stem heeft in de discussie over het al dan niet produceren van kernwapens door Iran in Iran. Hij gaat uitsluitend uit van de door de VS en Israël opgeworpen stellingen, die vervolgens door het Westen automatisch zijn overgenomen. Sinds 1995 duurt nu al deze heilloze discussie voort. Zelfs de Europese benadering van `in gesprek blijven met Iran onder supervisie van de VS`, maakt Etzioni ridicuul.

Zijn conclusie, dat Europa zijn ”superioriteitsgevoel moet inslikken en erkennen dat ze moeten samenwerken met de VS als zij een nucleair Iran willen tegenhouden” lijkt op een rechtstreeks advies van de CIA. De meerdere malen dat Iran heeft verkondigd, dat het uit principe op grond van de koran nooit massavernietigingswapens zal produceren werd al door de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken in de algemene vergadering van de VN in 1984 uitgebreid onder de aandacht gebracht. Bovendien heeft Iran uit principe nooit gereageerd met chemische wapens tegen Irak in reactie op de veelvuldige malen, dat Irak tussen 1984 en 1988 Iran met deze wapens onder vuur nam. Gedurende de discussie over eventuele productie van Iraanse kernwapens, hebben de Iraanse officials herhaaldelijk met nadruk gesteld dat Iran geen atoomwapens maakt of zal maken. Hier is nooit serieus op in gegaan. De zeer eenzijdige discussie over kernwapenproductie was tot nu toe geen discussie maar een monoloog van de VS en Israël, die volledig past in de contrarevolutionaire plannen van de VS ten aanzien van Iran sinds 1979. De stok waar Amitai Etzioni het over heeft, zijn de sancties van de Veiligheidsraad die de VS proberen te verkrijgen om Iran in de situatie terug te krijgen als deze was tijdens de sjah. Al sinds medio 1979 waren zij hiertoe in de weer.

    • Jan Oosthoe Vught