Duitse blik over grens

Duitsland is een land van consensus. Vijandige overnames zijn verboten, nietwaar? De vorige mondiale overnamezeepbel werd wellicht gemarkeerd door Vodafones recordbod op het Duitse Mannesmann. Maar de elite van het Duitse bedrijfsleven trilt nog steeds na van de naweeën van die strijd. En sindsdien zijn er heel weinig vijandige activiteiten geweest.

Tot nu toe althans. Dit jaar heeft het Duitse chemieconcern BASF een vijandig bod van 4,9 miljard dollar (4 miljard euro) uitgebracht op het Amerikaanse Engelhard. Linde heeft geprobeerd voor zo'n 7,6 miljard pond (11,1 miljard euro) het Britse chemieconcern BOC over te nemen. En het Duitse staalconcern ThyssenKrupp heeft zich met een bod van 68 Canadese dollar (48 euro) per aandeel in het overnamegevecht rond het Canadese Dofasco begeven, ook al trok het zich terug nadat het Luxemburgse Arcelor zijn bod had overtroefd.

Wat opvalt bij al dit spierballenvertoon is dat het gaat om Duitse bedrijven die proberen buitenlandse - lees: Angelsaksische - concurrenten over te nemen. Duitse bedrijven betonen zich niet vijandig jegens andere Duitse bedrijven, en er zijn geen buitenlandse bedrijven die Duitse bedrijven op de korrel nemen.

Er zijn diverse redenen voor dit verschijnsel. De eerste is dat Duitse bedrijven gewoonlijk niet in Duitsland willen investeren, ook al voelen zij zich steeds zelfverzekerder doordat zij door hun sterke kasstromen in staat zijn hun schulden af te betalen. Hoge socialezekerheidspremies en lage groei maken Duitsland nog steeds een onaantrekkelijke plek om te investeren. Daarom richten de Duitsers hun aandacht op het buitenland. En de Angelsaksische economieën, met hun vrije markten, staan bovenaan de lijst. Het is niet zo makkelijk een vijandig bod op een Frans bedrijf te lanceren.

Intussen is de Duitse cultuur nog immer gekant tegen vijandige overnames en andere aspecten van het Angelsaksische kapitalisme. Hoewel het land zich niet zo defensief opstelt als Frankrijk, helpt die houding waarschijnlijk het gebrek aan vijandige overnames in eigen land te verklaren. Toch zal het, nu Duitse bedrijven in het buitenland wel het spel meespelen, de volgende keer moeilijker zijn om “nee' te zeggen als er buitenlanders op de poort kloppen.

Voor meer commentaar uit Londen: www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld

    • Hugo Dixon