Al die kinderen hebben toch ook een vader?

Heleen Mees slaat de spijker op zijn kop. Vooral hoogopgeleide vrouwen zouden inderdaad echt aan het werk moeten gaan. De maatschappij heeft veel in hen geïnvesteerd. En `echt aan het werk` betekent minstens 4 dagen per week. Hoe doe je dat als je kleine kinderen hebt? Wel, die kinderen hebben ook een vader. Het hangt er vanaf wat voor vader. Wil hij de medeverantwoordelijkheid voor de verzorging en opvoeding van zijn kinderen echt op zich nemen? Mees heeft een advies: “hoogopgeleide vrouwen zouden tijdig een strategie moeten ontwikkelen.“ Prima. Maar dan gaat het verder: “De beste manier is een man uit te kiezen, die of veel ouder, of veel jonger, of een drop-out is.“ Dit is teleurstellend: het zou dus meestal niet haalbaar zijn dat een normaal werkende leeftijdgenoot zijn medeverantwoordelijkheid voor kinderen op zich neemt. Dit is ook beledigend voor mannen, die zich wel inzetten, en die er plezier en voldoening aan beleven hun kinderen te verzorgen en op te voeden en een deel van de huishoudelijke taken uit te voeren. Het gaat niet om `helpen`, het gaat om eigen verantwoordelijkheid. En verscheidene hoogopgeleide mannen doen dat graag, maar krijgen nauwelijks de kans. Het luxe leventje naar verkiezing wordt wel aan vrouwen maar niet aan mannen gegund. Die vrouwen zijn wel tevreden: een klein baantje en verder kindertjes en leuke dingen doen. De beste door hoogopgeleide vrouwen te ontwikkelen strategie zou zijn: alleen kinderen met een man, die van ganser harte, uit eigen wil, de medeverantwoordelijkheid, met name in de dagelijkse praktijk, op zich neemt.

    • Drs. Corry Klugkis den Haag