Sportschoolblik

Wat te doen in situaties waar geen gedragsregels voor bestaan? Aflevering 3 van 'de jungle': sporten zonder aanstoot te geven.

Illustratie Michiel van de Pol Pol, Michiel van de

'Geen seks in de sauna' staat er bij mijn sportschool op een bordje in de mannenkleedkamer. Ik weet dat omdat de vrouwen tijdens de verbouwing een tijdje van de mannenkleedkamer gebruik moesten maken.

Er zijn ook nog bordjes met 'cardiofitnessapparaten na gebruik schoonmaken' en 'geen straatschoenen na dit punt'. Tot zover de uitgesproken regelen van de sportschool.

Maar op een plek waar zoveel naakt rondgelopen, gepuft, gezweet en gekeken wordt, zijn er natuurlijk ook nog driehonderd onuitgesproken regels die zo vreemd zijn dat je er geen bordjes voor gaat ophangen. Barry, de eigenaar van mijn sportschool, zie ik daar tenminste niet voor aan.

Die regels hebben bijna allemaal te maken met schaamte en kijken, net zoals bijna alle gedragsregels. Op de sportschool schaamt bijna iedereen zich voor zijn lichaam (anders waren ze er niet), en je kunt je er ook volop schamen voor de lichamen van de anderen. En ook voor hun bewegingen. Eigenlijk zijn er weinig plekken op aarde, afgezien van de disco en de kleuterklas, waar mensen ongeremd zulke vreemde bewegingen maken.

Het is dus de kunst, want we zijn niet meer in de kleuterklas, om niet te gaan lachen en wijzen als een vrouw met veel blub op een trilplaat staat, of als een schriele man in een kort broekje met een stalen balk staat te ploeteren. Of als drie meisjes naast elkaar skibewegingen maken (met een serieus gezicht) op drie grote zwarte machines. Toch word je op de sportschool constant met dit soort beelden geconfronteerd.

Daarom bestaat de sportschoolblik. Na twaalf jaar sporten - als kind weigerde ik te sporten - heb ik die geperfectioneerd. De sportschoolblik is een blik op oneindig, die betekent: 'Ik ben nu zo in het sportmoment, ik heb mezelf zo afgebeuld, ik zie niets meer van jullie lichamen en ik merk ook niet dat jullie naar mijn zweet-T-shirt kijken, ik ben in mijn eigen sport-euforie.' Let maar op, veel mensen gebruiken die blik op de sportschool. Met de ogen strak vooruit lopen zij van apparaat naar apparaat, waardoor ze nog meer op gestoorde robots lijken dan ze al doen als ze op de LifeHealthStep 100-loopmachine staan.

Ook in de kleedkamer is de sportschoolblik heel handig. Want wat daar allemaal niet voorbij komt. Ik vind het heel goed dat Nederlanders zo weinig preuts zijn. (Toen ik in Amerika woonde, ging iedereen zonder te douchen weg na het sporten omdat ze elkaar de beschamende lichaamsdelen niet durfden te tonen. Vies.) Urenlang kunnen ze met elkaar praten, naakt, terwijl ze met een voet nonchalant leunen op het bankje van de kleedkamer. Vrouwen die alleen een string aanhebben, vinden het niet erg als andere vrouwen ze vragen waar ze die string gekocht hebben en hoeveel hij kostte.

Zelf ben ik - en ik ben vast niet de enige - minder goed in staat om compleet naakt, rood en bezweet een goed gesprek met een wildvreemde te voeren over de voordelen van yoga boven Pilates. Een tijdje geleden zat ik rustig, want alleen, in de stoomcabine, en toen liep er een vrouw binnen die ik ooit geïnterviewd had. 'Hallo!' riep ze me blij toe. 'Ik ben het', zei ze, en ze zei haar naam. Kennelijk zag ze dat ik een beetje schrok. 'In mijn blootje!' riep ze er toen maar achteraan. Zij kon er ook niets aan doen.

In deze intieme situatie was het onmogelijk de sportschoolblik op te zetten. Je kunt iemand moeilijk negeren als je samen in een stoomhok van twee vierkante meter zit, en elkaar ként. Maar voor de meeste andere situaties in de sportschool is de blik zeer geschikt. Godzijdank stellen de meeste sportscholen genoeg afleiding beschikbaar - tv, tijdschriften, ingebouwde radiootjes in de apparatuur - om je als een complete zombie af te sluiten.

Blijven er nog een paar heikele punten. Jezelf wassen in de gemeenschappelijke douche zonder dat het aanstootgevend wordt, bijvoorbeeld. Ik heb weleens mensen gezien die meenden dat zij zichzelf de wasbeurt van de week moesten geven onder de sportschooldouche. Mijn advies: doe dat niet. Echt wassen bewaar je maar voor thuis. Douchen bij de sportschool houdt in dat je losjes wat slingert met Fa en shampoo, en dan gauw in een grote handdoek richting je hoopje kleren gaat.

Andere sportschoolobstakels zijn de lichaamsdelen van andere mensen. Hoe de tenen van je buurvrouw te vermijden bij poweryoga? Hoe ontwijk je het rondspetterend zweet van die fanatieke man bij de renmachines? En dat zonder dat ze merken dat je ze een beetje vies vindt? Dit is moeilijk - de oplossing is een zogenaamd 'dalurenabonnement' nemen, zodat het lekker rustig is en je alleen hoeft te dealen met huisvrouwen en studenten.

Sommige mensen hebben geen behoefte aan al deze ingewikkelde regels. Zij zien de sportschool niet als een jungle met enge apparaten waar je constant geconfronteerd kunt worden met aanstootgevend naakt of zweet, maar als een plek om vrij en blij met je lichaam om te gaan - een plek om te kletsen, lol te maken en zelfs te flirten. Die mensen mogen van mij dit stukje negeren, en hoeven zich alleen te houden aan 'geen seks in de sauna'.

    • Aaf Brandt Corstius