Santoro krijgt ditmaal zelf les op tennisbaan

Maar weinig tennissers die een tegenstander zo tot waanzin kunnen drijven als Fabrice Santoro. Marat Safin, de in Melbourne afwezige titelverdediger, verklaarde ooit hoorndol te worden van de onvoorspelbare capriolen van zijn Franse collega. Iedereen mocht het pad van de Russische bulldozer kruisen, maar Santoro bij voorkeur niet.

De Frans tennisser Fabrice Santoro probeert met een ijszak verkoeling te zoeken. FOTO AFP France's Fabrice Santoro cools himself with ice during a break of an Australian Open tennis tournament quarter-final match against Argentina's David Nalbandian in Melbourne, 24 January 2006. Nalbandian won 5-7, 6-0, 6-0. AFP PHOTO/WILLIAM WEST AFP

Vandaag, op dag negen van de Open Australische kampioenschappen, waren de rollen voor de verandering omgedraaid. Niet Santoro maar zijn opponent aan de overzijde van het net, krachtpatser David Nalbandian, vertolkte de rol van de onbarmhartige kwelgeest. Met zijn degelijke maar bovenal gevarieerde spel stuurde hij de 33-jarige dubbelspecialist van links naar rechts in de Rod Laver Arena: 7-5, 6-0 en 6-0.

Nalbandian staat donderdag in de halve finale tegenover de winnaar van het treffen tussen Ivan Ljubicic en de grootste verrassing van het toernooi, publiekslieveling Marcos Baghdatis. Bij het ter perse gaan van deze krant was de uitslag van de Kroatisch-Cypriotische ontmoeting nog niet bekend.

Santoro's verrassende opmars in Melbourne - na 53 mislukte pogingen speelde hij vandaag zijn eerste kwartfinale bij een grandslamtoernooi - eindigde in elk geval in een anticlimax. Alleen in de eerste set wist de op Tahiti geboren routinier gelijke tred te houden met de standvastige Argentijn, die gaandeweg op stoom raakte en na de tiende servicebeurt (5-5) veertien games op rij won.

Santoro stond erbij en keek ernaar, als een junior die zojuist had kennisgemaakt met het seniorencircuit. 'Ik probeerde van alles, maar hij kwam telkens met het juiste antwoord op de proppen', sprak de nummer 65 van de wereld naderhand op bedremmelde toon. Om niet veel later tot de kern van de zaak door te dringen met de pijnlijke constatering dat hij na de eerste set tennisles had gekregen.

Dat was een hard gelag voor de veteraan, die als een sluipmoordenaar door het toernooi was geslopen. Veertienvoudig grandslamwinnaar Pete Sampras riep hem ooit uit tot 'De Magiër'. Met zijn onorthodoxe stijl, een mix van listige dropshots en verraderlijke met veel topspin geslagen boogballetjes, zet de geroutineerde Fransman zijn tegenstanders geregeld op het verkeerde been, ongeacht de bommen die ze op hem afvuren.

Zijn slice-forehand is uniek. 'Die kan je niet eens leren', constateerde hij vorige week. En, lachend: 'In feite heb ik twee backhands.' Tegelijkertijd is Santoro, tweevoudig winnaar van het dubbelspel in Melbourne (2003 en 2004), de jongste niet meer. Vandaag gaf de op vier na oudste deelnemer aan het enkelspel na afloop onverbloemd toe dat de benzinetank al na één set leeg was. 'Twee dagen geleden [in de vierde ronde tegen de Spanjaard David Ferrer, red.] was dat ook het geval, maar had ik het mentale voordeel van winst van de eerste set. Nalbandian daarentegen liet me na de eerste set alsmaar lopen, en als ik iets niet wilde vandaag, dan was het wel lopen.'

In Australië herinnerden ze zich Santoro vooral als de tennisser, die vijf jaar geleden in Melbourne het afscheid verstierde van 'hun' Patrick Rafter. In de finale van de strijd om de Davis Cup versloeg hij samen met de al even gehaaide Cédric Pioline het Australische koningskoppel Rafter-Lleyton Hewitt. Het betekende een onbevredigend einde van de loopbaan van de service-volleyspecialist.

Vol lof was Rafter ditmaal over het optreden van zijn voormalige bedwinger, die zichzelf in Melbourne heeft overtroffen door de laatste acht te bereiken, voor het eerst in achttien jaar grandslamtennis. Hij verlaat Australië dan ook in de wetenschap dat hij, ondanks zijn gevorderde leeftijd, nog altijd wordt gevreesd. 'De een houdt van mijn spel, de ander haat het. Maar er is niemand die geen mening heeft over mijn spel.'

Kijk niet vreemd op als de balartiest volgend jaar opnieuw zijn opwachting maakt. 'Dan ben ik 34, dus waarom niet?', grijnsde Santoro vandaag. Marat Safin hoopt hem dan te ontlopen.

    • Mark Hoogstad