Swiss Miss lijkt als herboren

Martina Hingis (25) keerde begin deze maand terug op de tennisbaan. In Melbourne bereikte ze vandaag de kwartfinales, en is het alsof de Zwitserse nooit is weggeweest.

Vera Zvonareva barstte vorige week bijna in tranen uit, zo woedend was de Russische tennisster. Op zichzelf vooral, maar ook op haar beul aan de overzijde van het net. Die toonde slechts de tandpasta-glimlach, die Martina Hingis al in de vorige eeuw introduceerde.

Met bij vlagen fenomenaal tennis had de herintredende Zwitserse haar terugkeer bij de Open Australische kampioenschappen in Melbourne luister bijgezet, en de arme Zvonereva, de nummer dertig van de wereld, was het weerloze slachtoffer: 6-1 en 6-2. 'Ik ben een beetje verrast door mijn eigen spel', stamelde Hingis na afloop, en de kleine baseliner was niet de enige.

Haar hoogtijdagen lagen immers ver achter haar. Zo leek het althans. Ruim drie jaar geleden besloot Hingis het profcircuit voor gezien te houden. Haar motivatie liet te wensen over. Bovendien werd ze al jaren geplaagd door een chronische blessure aan beide voeten. Het gebeuk vanaf de zijlijn kon haar, de fijnzinnige artieste met het al even fijngevoelige slagenarsenaal, gestolen worden.

Hingis was uitgekeken op het tenniswereldje en het tenniswereldje op haar. Haar berekenende speltype leek achterhaald door het powertennis, met de Amerikaanse gezusters Serena en Venus Williams als voornaamste exponenten. Tegenslagen gingen haar steeds moeilijker af. Dieptepunt was de verloren finale op Roland Garros van 1999, toen ze haar nederlaag niet kon verkroppen en onsportief gedrag vertoonde. Het Franse publiek beloonde de boosdoener met een fluitconcert, waarna ze huilend de catacomben invluchtte.

Maar die zwarte bladzijde heeft Hingis omgeslagen. Haar hoofd is schoon. Haar tennisloze jaren vulde ze met het geven van tennislessen, rolschaatsen en paardrijden. Daarnaast trad ze geregeld op als tv-commentatrice. In die rol zag ze hoe veterane en vriendin Mary Pierce (31) afgelopen jaar de finale op Roland Garros bereikte. En als de 'oude' Lindsay Davenport (30) nummer één kon worden, waarom zij dan niet?

Na een eenmalig optreden, vorig jaar in Thailand, volgde begin deze maand in Gold Coast de definitieve comeback. Daar, aan de Australische oostkust, ondervond Hingis dat het vrouwentennis 'een ander spelletje geworden' is geworden. Ook al reikte ze tot de halve finales. Het spel had aan snelheid gewonnen, beweerde ze. Of moest ze haar ritme vinden en was haar nederlaag, een week later tegen 's werelds nummer acht Justine Henin in Sydney, een logisch bedrijfsongevalletje?

In Melbourne lijkt het alsof de herboren Hingis de klok doodleuk heeft teruggezet. Alsof ze nooit is weggeweest. Vandaag stond de voormalige nummer één van de wereld (209 weken op rij) tegenover Samantha Stosur, de laatst overgebleven Australische. Hoewel niet zo indrukwekkend als in haar drie voorgaande optredens zegevierde de gewiekste Hingis opnieuw in twee sets: 6-1 en 7-6.

Woensdag wacht de jongste nummer één uit de geschiedenis de volgende test, wanneer ze in de kwartfinales op US Open-kampioene Kim Clijsters stuit. De Vlaamse zwaaide haar komende tegenstandster vandaag alle lof toe, nadat ze zelf in twee sets (7-6 en 6-4) had afgerekend met Francesca Schiavone. 'Ze (Hingis, red.) kan alles met een bal, nog steeds', sprak Clijsters, die worstelt met pijnlijke heupen.

Hingis is nog altijd een schaakspeelster op de baan. Als geen ander is ze in staat een punt op te bouwen, als geen ander is ze in staat het spel te 'lezen', met als gevolg dat ze negen van de tien keer met het juiste antwoord op de proppen komt. Anticiperen was en is haar tweede natuur. Snelheid en variatie zijn haar andere twee wapens. In een tak van sport waar kracht regeert, ook bij de vrouwen, is de terugkeer van Hingis een regelrechte verademing.

Dat weet ook toernooidirecteur Paul McNamee, die niet twijfelde toen de nummer 349 van de wereld vorige maand verzocht om een wildcard voor het toernooi dat haar zo na aan het hart ligt. Al sinds haar debuut, nu elf jaar geleden, onderhoudt de Swiss Miss een speciale band met Melbourne. Hier won de geboren Slowaakse - op dat moment slechts zestien jaar, drie maanden en 26 dagen oud - in 1997 de eerste van in totaal vijf grandslamtitels. Zes keer op rij maar liefst stond ze in de finale op Melbourne Park. 'Deze stad is altijd goed voor mij geweest', sprak Hingis reeds voorafgaand aan het toernooi, en ze stapte vorige week dan ook met 'vlinders in de buik' de baan op.

Maar de Martina Hingis van nu is dan ook een compleet andere dan de Martina Hingis, die in november 2002 met vervroegd pensioen ging. Zaterdag, na de routineklus tegen de Tsjechische tiener Iveta Benesova (6-4 en 6-1), vertelde ze tegenwoordig zoveel mogelijk wedstrijden op tv te volgen. Haar metamorfose beschreef ze vandaag als volgt: 'Ik moest altijd mijn positie verdedigen, ditmaal heb ik niets meer te verliezen. Ik heb niets meer te bewijzen.'

    • Mark Hoogstad