Persstemmen Force de frappe

Le Monde

[...] In ondubbelzinnige bewoordingen heeft hij [Chirac] drie grote veranderingen in de Franse nucleaire doctrine bevestigd.

Allereerst: de dreiging met een nucleair antwoord kan worden toegepast om een 'schurkenstaat' - hoewel dit woord niet door de president werd uitgesproken - af te schrikken die, door zijn toevlucht te nemen tot terrorisme, de 'vitale belangen' van Frankrijk op het spel zet.

Ten tweede: nucleaire afschrikking is niet meer louter bedoeld tegen nucleaire dreiging. Ze kan nu ook ingezet worden om zich te weer te stellen tegen het gebruik van andere massavernietigingswapens (biologisch en chemisch).

Ten slotte: de nucleaire afschrikking is van toepassing op staten die 'van plan zijn' massavernietigingswapens in te zetten. Deze formulering weerspiegelt de Amerikaanse doctrine van preventieve actie die na de aanvallen van 11 september 2001 door de regering-Bush is aangenomen.

Er is een beetje te snel een verband gelegd tussen de toespraak van Jacques Chirac en de crisis met Iran. Zelfs als het moment waarop de rede is uitgesproken niet onschuldig is, dan nog geldt dat de ontwikkeling van het Franse militaire denken niet aan de een of andere gebeurtenis is gekoppeld. [...] Het probleem dat is ontstaan door de recente breuk tussen Teheran en het Westen, is de vraag op grond waarvan de nucleaire afschrikking een voorrecht zou zijn voor enkele machten en verboden is voor andere.

Voor Frankrijk is het antwoord daarop dat de nucleaire bewapening niet zou mogen dienen om militaire doelen tijdens een conflict te bereiken. Het is onzeker of dat de kandidaten voor de bom zal overtuigen.

Frankfurter Allgemeine

[...] Voor Frankrijk in het bijzonder is [na het einde van het conflict tussen Oost en West] de vraag aan de orde of de kernbewapening eigenlijk nog meer is dan een belangrijk instrument voor het behoud van de geprivilegieerde status, in het bijzonder als permanent lid van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties.

President Chirac heeft die twijfels nu gepareerd met het formuleren van een vernieuwde doctrine. Het is geen verrassing dat daarbij het door staten gesteunde of gebruikte terrorisme een rol speelt; en het is geen toeval dat hij zich uitdrukkelijk richtte tot staten die terwijl ze verdragen schenden, atoomwapens ontwikkelen.

Dat is een signaal naar Teheran, dat niet alleen Amerika maar ook Europa de kwestie van het Iraanse nucleaire programma ernstig opvat, heel ernstig zelfs.

Een nucleaire doctrine behoort mogelijke tegenstanders aan te geven waar ze rekening mee moeten houden; maar omdat daarbij ook onzekerheid een rol speelt, blijft er altijd iets geheimzinnigs bestaan. Daarentegen is duidelijk dat de in het binnenland politiek verzwakte Chirac [...] met dit optreden zijn autoriteit wilde bekrachtigen: aan hem is het laatste woord, zolang hij president is.