Fondse wil heel erg veel

De componist en pianist Martin Fondse (1967) kan veel. Na zijn opmerkelijke debuut-cd 8xg! uit '95, geheel gevuld met eigen stukken, wisten velen hem dan ook te vinden voor het schrijven van nieuw materiaal. Van Heideroosjes tot Metropole Orkest, Van Manu Dibango tot de Mondriaan Strings, Fondse wist vele heren te bedienen. Ook prijzenuitreikers wisten hem te vinden. In november deelde hij in Portugal nog in het grote succes van de animatiefilm Vent van Erik van Schaaik.

Martin Fondse wil ook veel. Niet alleen de muren slechten tussen de genres, maar ook thuis zijn op alle bijbehorende markten. Zijn Izabel afficheert hij daarom niet als (zomaar) een jazztrio maar als een 'electro-akoestische prog-jazz-impro-pop-band'. Van een omschrijving met zo'n breedheid heeft zelfs Hans Dulfer niet terug.

En Martin Fondse wil nog meer. Dat bleek uit het feit dat hij een gast had uitgenodigd, de Zwitzers-Italiaanse klarinettist Claudio Puntin, maar meer nog uit het enorme instrumentarium op het podium. Naast de klarinetten van Puntin en de drie klavieren voor Fondse stonden er drie bassen voor Erik van der Westen en voor slagwerker Dirk Peter Kölsch een complete speelgoedwinkel plus een laptop gevuld met samples.

Dat deze overvloed aan instrumenten leidde tot muziek in de breedte - van stugge jazzrock en hangbang-house tot wereld- en quasi-filmmuziek - was niet zo vreemd, omdat de band ook nog andere zaken in de agenda had staan. Zoals de opnamen die de Vpro aan het maken was en, wat nog belangrijker leek, twee concerten met Holland Symfonia voor de uitvoering van Fondse's nieuwe werk Primer Dark.

Van verrassende interactie kwam hierdoor niet veel. Claudio Puntin, de enige van het viertal zonder kaal hoofd, is een fantastische klarinettist, maar hij kwam nauwelijks uit de verf. Dat zijn basklarinet door elektronische manipulatie soms klonk als een stotterende puttenzuiger was wel leuk, maar slechts voor even. Al zag Fondse ook dit heel breed: 'alles wat u hier niet hoort, speelt hij op de komende concerten'.

Die opmerking paste in het beeld dat de spontaanste momenten plaats vonden in de uiterste marge. Zo werd wat gerommel met bladmuziek tussen twee nummers spontaan uitgebouwd tot een vermakelijke theatrale act.

Er waren tijdens dit zeer lange concert ook wel fraaie muzikale momenten maar ze figureerden als nietige bonsai's in een woud van sequoia's . Als het streven naar brede muziek deze groeiwijze tot gevolg heeft, ben je geneigd om voorzichtig te opperen: zou je niet een beetje snoeien?

Concert: Martin Fondse' s Izabel & Claudio Puntin. Gehoord : 20/1 BIMhuis, Amsterdam. Radio 4: 3, 10/3 0.02 uur. Martin Fondse's Izabel & Claudio Puntin + Holland Symfonia in Primer Dark: 24/1 in De Vest, Alkmaar.