Eens per maand naar de Makro

Chocomel, hagelslag en zoute drop. In hartje Berlijn verkoopt een Duitse haar Hollandse waar. 'Ik heb al tien jaar een verhouding met Nederland.'

Hollandse waar in het Berlijnse café Zeezicht Foto: Astrid Kretzschmar Kretzschmar, Astrid

Kenmerkender voor Berlijn had de locatie niet kunnen zijn: een benedenverdieping in een gigantische, gele huurkazerne uit de Gründerzeit, gelegen in de trendy wijk Prenzlauerberg in voormalig Oost-Berlijn. De Allee voor de deur wordt doorkruist door de gietijzeren constructie van de bovengrondse metro, resultaat van de koortsachtige overgang van Duitsland tot industriestaat rond 1900. Aan de overkant de Gethsemanekirche, een van de evangelische kerken die fungeerden als kiemcel van de burgerbeweging die in 1989 vrijheid eiste in de DDR. Een wankel stalletje met curryworst completeert het beeld.

In deze omgeving verkoopt Astrid Kretzschmar (35) sinds 2003 haar Hollandse waar. Behalve voor het gebruikelijke aanbod van koffie en broodjes, kunnen Berlijners in het café van de Duitse terecht voor muisjes, kaasbiscuits, koetjesrepen en duimdrop. In een hoek van het café - rode vloer, een tiental zit- en staplekken en zachte loungemuziek - staan gele blikjes Chocomel. Cacao van Droste, ontbijtdrank van Brinta en beschuit van Bolletje vullen de plank eronder. Zelfs de naam van de zaak is ontleend aan Nederland: 'Zeezicht', staat in grote blauwe letters op de pui.

'Ik heb al tien jaar een verhouding met Nederland', verklaart de van oorsprong West-Duitse Kretzschmar haar opvallende zaak. De grafisch vormgeefster ontdekte Nederland naar eigen zeggen tijdens zeilvakanties in Friesland en rond het IJsselmeer. Een kring Hollandse vrienden was het resultaat. In een mix van Duits en Nederlands: 'Ik hou van het gezellige van de Nederlanders, het gemütliche. Duitsers zijn in eerste instantie vaak somber. Ik weet dat in Nederland de laatste jaren veel is veranderd, maar het blijft een schönes Land.'

Kretzschmar besloot haar voorliefde voor Nederland en zeilen te combineren met haar andere grote wens, een eigen café. Zelf was zij graag naar Nederland verhuisd, maar naar eigen zeggen hield de liefde haar in Berlijn. De preoccupatie met Holland komt niet alleen terug in de naam van de zaak, maar ook in de slogan die voorbijgangers naar binnen moet lokken. 'Koffie en meer' staat op krijtborden buiten.

Een tekst met een dubbele bodem: 'Meer verwijst naar 'das Meer', Duits voor zee. Maar het lijkt ook op het Duitse 'mehr', ik verkoop namelijk meer dan alleen koffie.' Volgens de eigenaresse prikkelt het Nederlands de nieuwsgierigheid van passanten, terwijl het voldoende op het Duits lijkt om door iedereen te worden begrepen.

Op een doorsnee dag trekt Zeezicht zo'n tweehonderd bezoekers, aldus Kretzschmar. De meerderheid komt voor een sandwich of koffie voor onderweg, maar sommigen komen speciaal voor de Hollandse waar. 'Pindakaas is populair, net als chocolade. En natuurlijk drop.' Behalve duimdrop bevat het assortiment onder meer autodrop, muntdrop en zoute drop - voor de geoefende Duitse dropeter is er zelfs dubbelzout.

Rondkomen van haar Nederlandse producten kan Kretzschmar niet. Het is een aardigheidje; de inkomsten komen uit de verkoop van koffie. Daar is een flinke markt voor in Prenzlauerberg. Door de komst van jonge, hoogopgeleide West-Duitsers op zoek naar avontuur en goedkope woonruimte, is de wijk sinds de val van de Muur uitgegroeid tot een gebied met veel tweeverdieners met kinderen. Een vlugge beker koffie is in zo'n omgeving essentieel.

De Zeezicht-koffie komt trouwens niet uit Nederland maar uit Italië. 'In Illy zit niet zo veel cafeïne', zegt Kretzschmar. Voor 3 euro kan wel een pondspak roodmerk worden gekocht. Een blikje Chocomel kost 1,50 euro.

Voor bevoorrading rijdt de eigenaresse om de maand naar Nederland. 'Ik ga naar de Makro in Groningen of de Albert Cuypmarkt in Amsterdam.'

Kretzschmar hoopt op veel Nederlandse bezoekers tijdens het komende WK voetbal. Bang voor boze reacties van Berlijners na een eventuele overwinning van Oranje is zij niet. 'Berlijn is een tolerante stad.' Gevraagd naar haar favoriet, noemt zij Nederland. 'Nee, dat is geen pr-antwoord. Ik hou gewoon veel van het land.'

www.zeezicht.de

    • Mark Schenkel