Swisscom moet zijn vrijheid bevechten

Het is geen verrassing dat Swisscom vaarwel zegt tegen zijn topman, Jens Alder. Nog geen twee maanden geleden verbood de grootste aandeelhouder van het telecomconcern - de Zwitserse regering - grote buitenlandse overnames, net op het moment dat de topman in gesprek was met het Ierse Eircom en een bod op het Deense TDC overwoog. Na die openbare aframmeling verkeerde Alder in een onmogelijke positie.

De Zwitserse regering komt ook niet brandschoon uit het verhaal tevoorschijn. Zij heeft weliswaar het volste recht om haar belegging te beschermen, zelfs als dat het vertrek van de topman betekent, en de door Alder voorgenomen transacties hadden financieel gezien weinig zin. Maar de regering had eerder moeten ingrijpen en niet tot het laatste moment moeten afwachten.

Alders opvolger Carsten Schloter moet twee opdrachten vervullen. In de eerste plaats moet hij de betrekkingen met de regering herstellen. De overheid is al van plan haar meerderheidsbelang in Swisscom af te bouwen, maar dat kan jaren duren. Als Schloter slim is, effent hij de weg voor een zo snel mogelijke aftocht.

In de tweede plaats moet hij met een strategie komen die meer waarde oplevert dan onder zijn voorganger. Dat is geen gemakkelijke opgave, want ondanks zijn grote berg contanten is Swisscom beperkt in zijn mogelijkheden om te groeien of geld terug te geven aan de beleggers. En concurrenten als Cablecom eten het concern op de thuismarkt de kaas van het brood. Des te meer reden voorSchloter om te proberen de regering buiten beeld te krijgen. Dan zou hij zijn handen vrij hebben voor overnames die er werkelijk toe doen - of, als dat niet lukt, om te wachten tot zich een genereus bod op Swisscom zelf aandient.

    • John Foley