Benzine, kunst en wortelsoep te koop

In het Vlaamse Oudenaarde heeft het familiebedrijf De Boever's de design-benzinepomp “Roodstop' laten bouwen, waar je kunst kunt kopen en gezond kunt eten.

Roodstop benzine-station. Oudenaarde, Belgi‘. 20-01-06 Foto Merlin Daleman Bij het tankstation Roodstop in het Vlaamse Oudenaarde kun je ook kunst kopen en gezond eten. (Foto Merlin Daleman) Daleman, Merlin

Direct na de afslag naar het Vlaamse Oudenaarde, rij je er zo tegenaan: twee benzinepompen overdekt door een transparante overkapping aan een lichtgrijs gebouw. Kleine ramen zitten verspreid op verschillende hoogten. Gedeeltelijk daaroverheen staat het reusachtige logo, een rode cirkel met een gekruisde lepel en vork. De naam “Roodstop' neemt de helft van de gevel in beslag, met in de D een smal langwerpig raampje. Eronder staat de tekst: “Take away > take a seat“.

Met “Roodstop' heeft de Vlaamse benzinepompketen De Boever's, van de familie Mys, een benzinepomp laten bouwen die tevens dienst doet als restaurant en expositieruimte. Het gebouw zelf, ontworpen door architect Jean-Paul Decordier, is al kunst op zich, en de binnenkant is volgestopt met de kunstverzameling van eigenaar Christian Mys: “Een benzinestation is een plek waar iedereen komt, ongeacht rang of stand. Het is dan ook een plaats bij uitstek om een groot publiek te laten kennismaken met mooie, sprekende, hedendaagse kunst en design.“

Het tankstation belichaamt drie dromen van één familie. Vader, moeder en dochter Mys bezitten een keten van dertien benzinepompen. Toen een van hun pompen in het centrum moest verdwijnen, weken ze uit naar deze locatie. Er stond al een pomp, maar ineens was hier ook de mogelijkheid om iets anders te gaan doen. Vader Christian Mys heeft altijd al grote belangstelling gehad voor kunst, hij wilde ooit architect worden en hij verzamelde design. Moeder Martine Mys houdt erg van koken, droomde al lang over een eigen zaak met gezonde verse voeding. Dochter Marie is de marketingexpert. Ze besloten een half jaar geleden hun passies te combineren. Het resultaat is een schitterend vormgegeven pompstation gebouwd door ingenieur Lode Uytterschaut van bureau Lebius, op basis van een ontwerp van architect Jean-Paul Decordier van bureau Arcon.

In het kleurrijk geschilderde winkeltje van het tankstation verspreiden de lampen van samengebonden Campariflesjes zachtrood licht. Hier hoef je niet met vieze handen je benzine af te rekenen, dat kan aan de pomp. Nee, hier staat alles in het teken van verse broodjes, groenten, gezonde soepen en vers geperst sap. Wie blijft eten, wordt door een oranje deur naar de naastgelegen ruimte geleid, met de broodjes geserveerd op een kek groen dienblaadje en designservies: gekleurde glaasjes van Kaj Francen. Er staan twee grote metalen tafels (Maarten Van Severen) met een stuk of twintig felgekleurde plastic draaistoelen (Tecno). Aan het plafond hangen twee lampen, met gevleugelde peertjes (Ingo Mauer). Aan de wand in het kinderhoekje hangen tijdschriftenhouders (Droog design) met desingtijdschriften als Wallpaper en Elle wonen.

Dochter Marie Mys: ,,Na mijn marketingstudie ging ik in het bedrijf van mijn ouders aan het werk. Maar veel belangrijker dan mijn studie is dat ik opgroeide tussen mooie dingen, met respect voor architectuur en hedendaagse kunst. Daarnaast leerde ik van mijn moeder om lekker en gezond te koken. Zo is het idee voor Roodstop tussen de soep en de patatten gegroeid.“

Een rood fluwelen gordijn tot aan het plafond verbergt de gang naar de toiletten en de stalen trap naar de bovenverdiepingen waar een stalen luchtbrug dwars over het restaurant de kantoren links en rechts met elkaar verbindt. In de kantoren zit de administratie van de benzinepompketen. Pas als je door het gebouw wandelt, zie je de drie dromen van deze mensen perfect samensmelten tot één totaalconcept. Alles loopt door elkaar, de bureaus waar telefoons rinkelen en mensen via de luchtbrug heen en weer lopen over het restaurant. Een kunstwerk van Koenraad Dedobbeleer van gele vierkante buizen staat als een enorme brug door het hele gebouw en steekt er buiten aan beide zijden uit.

Alles hier is te koop. De foto's van Kristien Daem die er hangen, zijn bijna allemaal verkocht, de stoelen van Tecno gaan misschien binnenkort in één keer naar een nieuwe eigenaar en mensen hebben ook veel belangstelling voor de dienblaadjes en ordners. Het restaurantje barst nu al uit z'n voegen. “Zo kort op en zo'n succes,“ zegt dochter Marie Mys. Daarom zijn er nu al uitbreidingsplannen: ,,Het gelijkvloerse gedeelte beneden zal veranderen; de keuken wordt uitgebreid, de burelen gaan naar boven waardoor het restaurant meer plaats krijgt. Ook de shop wordt uitgebreid, omdat mensen nu soms buiten in de rij staan te wachten op hun soep.“ Vooral de mensen van de bedrijven verderop komen voor een kwalitatieve zakenlunch. Daartoe is de mooie gifgroene ruimte boven te huur, met grappige “raampjes' in de betonnen muren die om hun as opengedraaid kunnen worden zodat je naar beneden in het restaurant kunt kijken.

En waar in de Benelux vindt je nog zo'n vriendelijke pompbediende die je helpt met tanken? Van de naast gelegen Q8 hebben ze niets te vrezen. De Q8-werknemers komen bij ze lunchen en omgekeerd gaan werknemers er hun auto wassen.

Intussen is de familie bezig met een tweede concept: Foodstop. “Een betere buurtwinkel in een residentiële buurt.“ Marie droomt van een Artstop, een vestiging in een museum. Zonder benzine.