Neotraditionalisme (2)

In het Cultureel Supplement van 6 januari laat Bernard Hulsman zien dat consensus over de nieuwe Nederlandse architectuur geheel ontbreekt. Aan de ene kant zijn er de `modernisten`, die vernieuwend werken en soms spectaculaire ontwerpen maken, en aan de andere kant de `traditionalisten`, die sinds de jaren negentig teruggrijpen op tradities. Dat komt omdat bewoners, ook door het grotere aanbod, steeds meer invloed krijgen en vaak geen moderne woningen willen en al helemaal geen platte daken (die lekken meestal). Ze willen jaren-dertig woningen, boerderettes en renovatie in plaats van sloop en nieuwbouw. Akkoord, de tijdgeest (wat een miserabel woord) bestaat op het ogenblik niet meer in de architectuur. Hulsman vindt dat `het tijd wordt voor een echt debat`. Dat lijkt me vrij zinloos, dat wordt een dovemansgesprek. Maar wellicht is in de toekomst wel consensus mogelijk. Immers, in de wederopbouwperiode tot de jaren negentig bestond er wel brede overeenstemming over de gewenste architectuur, mits die maar modern was. Voor de oorlog ontbrak de consensus soms ook. In 1914 werd een bittere pennenstrijd gevoerd tussen moderne en traditionele architecten tegen het winnende prijsvraagontwerp in neo-renaissance stijl, voor het Rotterdamse stadhuis.

    • Ir. Piet Mulder