Dead Time

Mooi en cynisch zijn ze, de zusjes Wendy en Julie, voor wie een leven als junkie in hun genen is getekend. En het is cynisch om ze mooi te vinden, met hun holle, zwartomrande ogen en die ingevallen wangen die hongeren naar iets wat zich door het leven alleen niet stillen laat. Ze komen ons voor als iconen van de heroin chic, die fotomodellenstroming die in de jaren negentig even opgang maakte, als uiterste consequentie van ons perverse verlangen naar schoonheid en verval. Maar hoe chic is heroin chic nog in de film Dead Time van de Canadees Steve Sanguedolce, die beeldje voor 35mm-beeldje van zijn film met de hand bewerkte. Bekraste, beschilderde, kleurde, ontkleurde. Zodat hun ogen nog zwarter en hun wangen nog witter werden. En hun hallucinaties nog irrationeler fluoresceerden.

Scène uit "Dead Time"

Dead Time is het relaas van Wendy en Julie. Een altijd opnieuw onthutsend verhaal over flash en rush, over roes en onrust. Ergens hebben een Wendy en Julie bestaan. Sanguedolce laat hun verhalen naspelen en -vertellen. Hij laat het eruit zien alsof zijn camera bij de meisjes in de goot lag.

Sanguedolce bouwde een experimenteel oeuvre met films die zich het beste laten omschrijven als een turbulent huwelijk tussen kunstfilm en sociaal-realisme. Graag bedient hij zich van het getuigenissenidioom van de home-movie of amateurfilm, vaak nog aangevuld met een alwetende voice-over. Maar over zijn grauwe inkijkjes in de troosteloze realiteit schildert hij prachtige abstracte ecoline-landschappen. Die bieden zicht op de paradijzen die ook voor zijn verslaafde, mishandelde, psychopathische protagonisten bereikbaar zijn. Of niet.

Zijn heroin chic draagt misschien wel baljurken en borduursels, maar romantisch wordt het nooit. De tijd is dood.

Dead time is een mooi voorbeeld van wat festivalprogrammeur Gert-Jan Zuilhof in zijn programmaonderdeel White Light probeerde te bewerkstelligen: films verzamelen die de zinnen begoochelen. Soms omdat ze over drugs gaan. Soms omdat ze diverse “doors of perception' openen (zoals alle goede films zouden moeten doen). Dead Time doet allebei.

Dead Time. 1 feb, 20.00 u; do 2 feb, 14.45 u; 3 feb 9.30 u; 4 feb, 12.15 u

    • Dana Linssen